่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิทรราช ก็เป็นเพียงมดปลวกที่แข็งแกร่งขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น จักรพรรดิทรราชสามารถบดขยี้เจ้าทรราชขั้นสูงสุดให้ตายได้และบดขยี้ให้ตายไม่ต่างอะไรจากมดปลวกเลยมิเช่นนั้นทั่วทั้งสวรรค์มรณะ จากกาลเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วนมีเจ้าทรราชนับหมื่น ทว่าจักรพรรดิทรราชกลับมีเพียงสามท่านเท่านั้นส่วนคำถากถางของจิ่วโยวหมิงเสอ เจ้าทรราชมังกรทมิฬกลับไม่สนใจ เพราะจิ่วโยวหมิงเสอไม่รู้เลยว่า ตนกำลังถูกขายโดยไม่รู้ตัวตั้งแต่ต้นจนจบ เป้าหมายของเขาไม่ใช่จิ่วโยวหมิงเสอ มิเช่นนั้นจาก
ความสามารถของเจ้านาย ไม่จำเป็นต้องลำบากให้เปลืองแรงเช่นนี้หรอกลมปราณอันน่าพรั่นพรึ่งนั้นปรากฏขึ้นมาไม่หยุด อานุภาพกดข่มแผ่คลุมทั่วสวรรค์มรณะไม่ขาดสาย เมื่อเพลิงแห่งความเดือดดาลพวยพุ่งสู่ท้องนภาและระเบิดออกมา ฝ่าเท้าของเซียวฮั่นก็เหยียบย่างลงบนพื้นเบาๆ เงาร่างก็หายลับไปจากจุดเดิมทันทีความมืดมิดมิมีประมาณ ในโลกแห่งความตาย เงาร่างสายหนึ่งค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจากกาลเวลาอันยาวนาน เงาร่างสายนี้ยังตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลอย่างไม่ถึงที่สุด พลังอันน่าพรั่นพรึงก็สะบั้นทุกสิ่งเสียแล้วเห็นเพียงเซียวฮั่นใช้พลังของกฏแห่งความตายที่รวมตัวเป็นกระบี่แห่งความตาย หนึ่งกระบี่สะบั้นทุกสรรพสิ่ง เพียงชั่วพริบตามิติอากาศกาลเวลา เหตุและผล รวมทั้งวัฏสงสารต่างถูกกระบี่แห่งความตายนี้สะบั้นจนขาด“เนรเทศ!”ภายใต้กระบี่เล่มนี้ เสวียนโยวจอมละโมบที่เพิ่ง
