หลิวอู๋เสียเปิดเผยความจริงออกมา เรื่องมันง่าย ๆ เพียงเท่านี้ พวกเขากินดอกเถาอสูรอสรพิษมากเกินไป ร่างกายจึงสะสมพิษงูอสูรเอาไว้มากมาย จึงทำให้หวาดกลัวเหยี่ยวล่าหัว
“พวกเรากินโอสถมายาโลหิตมาหนึ่งเดือนแล้ว เส้นชีพจรก็ไม่ได้มีอาการผิดปกติอะไร เจ้าอย่าพูดเกินจริงไปหน่อยเลย”
การกลัวเหยี่ยวล่าหัว อย่างมากก็แค่ไม่ขึ้นเขา แต่หากเส้นชีพจรมีปัญหา ผลที่ตามมานั้นร้ายแรงยิ่งกว่า อาจทำให้ระดับพลังของพวกเขาลดลงจนหมดสิ้น
“อยากรู้ว่าเส้นชีพจรมีปัญหาหรือไม่ พิสูจน์ได้ง่ายมาก ขอเพียงพวกเจ้ากรีดแผลที่แขนของตัวเอง ตรวจดูก็รู้แล้วว่าที่ข้าพูดนั้นถูกต้องหรือไม่ เส้นชีพจรของพวกเจ้าเปราะบางหรือเปล่า”
ม่านตาภูตมองทะลุร่างกายของพวกเขาไปแล้ว มีอยู่หลายคนที่เส้นชีพจรได้รับความเสียหายร้ายแรง
ภายนอกอาจดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ ปราณแท้ก็ไหลเวียนสะดวก นี่เป็นเพียงภาพลวงตา ผนังหลอดเลือดแดงถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรง
“ให้ข้าเอง!”
ชายร่างกำยำวัยสามสิบกว่าปีชักมีดสั้นออกมาจากอกเสื้อ ก่อนจะกรีดแขนซ้ายของตัวเองจนเห็นหลอดเลือดแดงหลายเส้น
ที่น่าแปลกคือไม่มีเลือดพุ่งออกมา หลอดเลือดแดงเหี่ยวเฉาเหมือนคนใกล้ตาย
