จุดจบถูกลิขิตไม่ให้มีการแปรเปลี่ยนตลอดกาล เพราะการดำรงอยู่ที่พวกเขาต้องเผชิญก็คือการดำรงอยู่ที่พวกเขาไม่มีทางจินตนาการถึง“ข้ารู้แล้ว!”เซียวฮั่นพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ประหลาดใจ ในคุกสวรรค์ทมิฬตอนนั้น เพียงแค่ร่างจำแลงที่สร้างขึ้นจากความคิดสายเดียวของการ
ดำรงอยู่ไร้เทียมทานก็สามารถสังหารยักษ์ใหญ่แห่งยุคได้อย่างง่ายดายแค่คิดก็รู้แล้วว่าร่างจริงของการดำรงอยู่ไร้เทียมทานนั้นจะมีความน่าพรั่นพรึงมากเพียงใด“ข้ายังมีคำถามอยู่หนึ่งข้อ แล้วศิษย์น้องหญิงของข้าล่ะ?”นี่คือคำตอบที่เซียวฮั่นต้องการรู้มากที่สุดในการเดินทางมายังวิหารเทียนเต๋า เพราะตอนนั้นเขาและเซียวหงเหยียนต่างก้าวข้ามมิติไปด้วยกัน และที่พวกเขาสามารถข้ามผ่านมาได้ก็เป็นเพราะวิถีสวรรค์เช่นนั้นวิถีสวรรค์ย่อมต้องรู้ที่อยู่ของศิษย์น้องหญิงของเขาแน่นอน!“เจ้ามีสมบัติล˺าค่าชิ้นนั้นคอยคุ้มครองจึงสามารถก้าวข้ามจักรวาลนับไม่ถ้วนได้อย่างปลอดภัย แต่ศิษย์น้องหญิงของเจ้านั้นหามีไม่!”ราวกับวิถีสวรรค์รู้ก่อนแล้วว่าเซียวฮั่นต้องการถามสิ่งใด จากนั้นเขาก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันเฉยชาไร้อารมณ์“ข้ารู้แล้ว!”ร่างของเซียวฮั่นหลังจากได้รับคำตอบก็สั่นเทาขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ชั่วขณะนี้ ใบหน้าของเขาเหลือเพียงแต่ความซีดขาว
ยามนี้ หากเจ้ามองให้ละเอียด จะพบว่าสายตาอันไร้ซึ่งชีวิตจิตใจปรากฏขึ้นในดวงตาของเซียวฮั่นอย่างฉับพลัน! เวลานี้ คล้ายว่าเซียวฮั่นได้ถูกพรากจิตวิญญ
