ลา ไร้ซึ่งระยะทาง ขณะเดียวกันก็ไร้ซึ่งสิ่งที่เรียกว่าเขตแดนแล้วเช่นกัน!re* https://www.novelgu.com“แกร๊ง…แกร๊ง…แกร๊ง…”เมื่อประกายไฟได้ปะทุไปทั่วทุกสารทิศ ในที่สุดกระบี่ไร้นามของเซียวฮั่นก็ปะทะเข้ากับม๋อซางในมือของปีศาจมารหลัวโหว ทันทีที่ทั้งสองปะทะกัน เงาร่างของเซียวฮั่นและปีศาจมารหลัวโหวก็หายลับไปสิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงเสียงปะทะที่แสบแก้วหู และแสงแห่งประกายไฟที่เปล่งประกายขึ้นมาบางช่วงจังหวะ ทว่าไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่า เซียวฮั่นและปีศาจมารหลัวโหวในตอนนี้ได้เข้าไปในเขตพื้นที่สู้รบของมิติอากาศที่อยู่เหนือกาลเวลาแล้วเพียงชั่วพริบตา กระบี่ไร้นามในมือเซียวฮั่นและม๋อซางในมือของปีศาจมารหลัวโหวได้ปะทะกันไม่ต˹ากว่าล้านครั้ง ตอนนี้เงาร่างของทั้งสองได้อยู่เหนือกาลเวลาและมิติอากาศกระทั่งว่าการปะทะกันของทั้งสอง ได้อยู่เหนือขอบเขตแห่งเต๋าไปแล้ว ทุกครั้งที่ทั้งสองปะทะกัน ก็ล้วนแต่ทำให้ฟ้าดินพังทลาย ทุกครั้งที่การโจมตีของทั้งสองพุ่งเข้าใส่กัน ก็ล้วนแต่ทำให้จักรวาลดับสูญ“วิ้ง!”ภายใต้การปะทะกันที่อยู่เหนือกาลเวลาและทุกสิ่ง ล้วนเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา กระทั่งว่าแม้แต่การหายใจก็ยังไม่เกิดขึ้น รอจนกระทั่งเงาร่างของเซียวฮั่นและปีศาจมารหลัวโหวปรากฏขึ้นอีกครั้ง หน้าอกre* https://www.novelgu.comของเซียวฮั่นก็เกิดเป็นรูขนาดใหญ่ หัวใจของเขาได้อันตรธานหายไปนานแล้วนอกจากนี้ศีรษะของเขาก็ถูกสะบั้นจนหายไปครึ่งหนึ
