ไม่ชอบความรู้สึกนี้เอาเสียเลย แต่เขากลับต้องทำเช่นนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเขาไม่มีทางเลือกแล้ว และหากเซียวฮั่นเลือกที่จะไม่ทำเช่นนี้จริงๆ เช่นนั้นเขาก็มิใช่เซียวฮั่นว่ากันว่าชีวิตของข้าขึ้นอยู่กับข้า มิได้ขึ้นอยู่กับสวรรค์ แต่บางครั้งหลายๆ อย่างกลับต้องให้เจ้าเลือกด้วยความจำใจre* https://www.novelgu.comพอเซียวฮั่นนึกถึงคำกล่าวที่หวงเทียนตี้กล่าวกับเขาขึ้นมาในยามนี้เขาก็หัวเราะขมขื่นอย่างอดไม่ได้ หนทางอยู่ใต้ฝ่าเท้าของตน ใช่หนทางอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา เขาสามารถตัดสินใจเลือกหนทางได้นับไม่ถ้วน แต่เขาทำได้เพียงเดินบนเส้นทางที่ถูกต้องสายนั้นหากตอนนี้เซียวฮั่นเลือกที่จะกลับหลังหันแล้วเดินออกจากห้วงสวรรค์ เช่นนั้นเขาก็ตัดสินใจเลือกอีกทางหนึ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางที่หลีกหนีความจริงและอนาคต แต่เขามิอาจทำเช่นนั้น เพราะเขาคือเซียวฮั่นเซียวฮั่นมองไปยังประตูตรงหน้าพักใหญ่ ก่อนจะก้าวฝ่าเท้าในที่สุด เงาร่างของเขาย่างก้าวเข้าไปในห้วงสวรรค์ และชั่วขณะที่เงาร่างของเขาก้าวเข้าสู่ห้วงสวรรค์นั้น ยอดฝีมือที่อยู่ในห้วงสวรรค์ทั้งหมดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันทีรอจนกระทั่งยอดฝีมือเหล่านี้ฟื้นคืนสติ พวกเขาก็พบว่าตอนนี้ตนอยู่นอกคุกสวรรค์โลหิตแล้ว และพอพวกเขากลับมายังห้วงสวรรค์อีกครั้ง ก็พบว่าประตูของห้วงสวรรค์ที่มีมาหลายปีนั้นได้หายไปแล้วมืดมิดไร้จุดสิ้นสุด เหมือนกับโลกใบนั้นที่ทรราชเต๋าตัวเป่าอาศัยอยู่ ห้วงสวรรค
