เงาร่างนั้นเดินเข้าไปท่ามกลางฝูงชนไม่หยุด การเก็บเกี่ยวก็ค่อยๆเพิ่มขึ้น ทันใดนั้นใบหน้าของเงาร่างนี้ก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา ทว่าเงาร่างนี้กลับไม่รู้ว่า เขาได้ถูกจับจ้องเข้าแล้วเมื่อออกมาจากฝูงชนที่เบียดเสียด เย่ลั่วมองไปยังศิลาโลหิตจำนวนไม่น้อยไม่มือ ใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมา เมื่อมีศิลาโลหิตช่วยชีวิตเหล่านี้ น้องสาวของเขาก็มีความหวังแล้วคนออกจากฝูงชนอย่างเชี่ยวชาญเกินบรรยาย เย่ลั่วนำศิลาโลหิตที่ขโมยมาเหล่านั้นเข้าไปในร้านค้า ร้านค้าแห่งนั้นมีขนาดเล็กมาก และเป็นร้านค้าที่มีขนาดเล็กที่สุดของเมืองลั่วเป่า ในร้านค้าก็มีสิ่งของเพียงเล็กน้อยเท่านั้น“ท่านลุงหนิง ข้ามาอีกแล้ว!”คนเข้ามาในร้านค้าเล็กๆ ในร้านค้านั้นมีเพียงชายชราหนึ่งคน ชายชราผู้นี้ก็คือเจ้าของร้านค้าแห่งนี้เมื่อเห็นเงาร่างของเย่ลั่วเดินเข้ามา ใบหน้าของชายชราผู้นี้ก็เอ่ยพลางยิ้มด้วยรอยยิ้มเมตตา“เสี่ยวลั่วนี่เอง ข้าเตรียมโอสถไว้ให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว!”re* https://www.novelgu.comขณะที่เอ่ย ชายชราก็ควักแจกันใบหนึ่งออกมา แจกันใบนี้บรรจุโอสถเม็ดหนึ่ง โอสถนี้เรียกว่าโอสถชีวิต เป็นโอสถที่สามารถฟื้นพลังแห่งชีวิต แต่สามารถฟื้นพลังชีวิตได้น้อยมากโอสถชีวิตเม็ดนี้ จะต้องใช้ศิลาโลหิตนับร้อยก้อน สำหรับมนุษย์ธรรมดาสามัญเช่นเย่ลั่ว ศิลาโลหิตนับร้อยก้อน นับเป็นมูลค่าสูงลิ่วอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเหตุนี้เขาจึงได้เพียงไปขโมยมา“นี่ขอรับ ท่านลุงหนิง นี่คื
