ต้นไม้โบราณลึกลับหยั่งรากลึกลงไปในกาลอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุด ความเร็วในการดูดซับพลังปราณไม่ได้ด้อยไปกว่าติ่งเทพสูบกลืนสวรรค์เลย ใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งชั่วยาม ปราณแท้ไท่หวงก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว
เขาลุกขึ้นยืน เอื้อมมือคว้าหยิบโอสถปราณมังกร
“ช่างเป็นโอสถที่ดีเยี่ยม!”
ปราณมังกรอันแข็งแกร่งไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายผ่านรูขุมขน เซลล์ทุกเซลล์ต่างก็ฟื้นคืนชีพ
ติ่งเทพสูบกลืนสวรรค์สั่นไหวอย่างตื่นเต้น ราวกับต้องการจะกลืนกินมันเข้าไป
เมื่อกลืนลงไป พลังอันบ้าคลั่งเกือบจะฉีกกระชากร่างของหลิวอู๋เสียเป็นชิ้น ๆ
ราวกับมังกรศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะยานเข้าสู่ร่างกาย บนผิวหนังปรากฏรอยแตกนับไม่ถ้วน แม้ร่างกายจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่มันก็ยังเทียบไม่ได้กับเตาหลอม
แม้แต่เตาหลอมที่ผ่านการตีเหล็กและอบมาเป็นพัน ๆ ครั้งก็ยังทนไม่ไหว ถึงกับระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วร่างกายของหลิวอู๋เสียจะทนได้อย่างไร?
หลิวอู๋เสียกำลังเดิมพันด้วยชีวิต หากสำเร็จ เขาจะเลื่อนระดับพลังยุทธ์ หากล้มเหลว เขาจะต้องตายและวิถีแห่งเต๋าก็จะสลายไป
