ในตอนที่คุณหนูใหญ่ฆ่าจางเต๋อจวิน นางได้แสดงให้ทุกคนเห็นแล้วว่าใครก็ตามที่กล้าสงสัยหลิวอู๋เสีย ผู้นั้นคือศัตรูกับนาง มีเพียงความตายเท่านั้นรออยู่
เมื่อมองไปยังพวกเกิงเย่ทั้งสี่ จางเต๋อจวินตายไปแล้ว
เกิงเย่สิ้นหวัง ส่วนเซียวลี่ก็ยังไม่อาจยอมรับความจริงได้ เพียงเวลาหนึ่งวันกลับหลอมโอสถได้ถึงห้าพันเม็ด
“คุณหนูใหญ่ ข้าขอร้อง อย่าไล่พวกเราออกไปเลย”
เกิงเย่รีบวิ่งไปหามู่เยว่อิ่ง วิงวอนขอให้นางยกโทษให้และยอมรับผิดแต่โดยดี
“พวกเราผิดไปแล้ว ขอคุณหนูใหญ่โปรดให้โอกาสพวกเราอีกครั้งเถอะ”
หยูจง ร้อนรนจนเกือบจะร้องไห้ออกมา เหลือเพียงแค่คุกเข่าลงบนพื้นเท่านั้น
“รู้เช่นนี้แล้ว ไยจึงทำเช่นนั้นเล่า!”
มู่เยว่อิ่งนัยน์ตาฉายแววรังเกียจ การกระทำของพวกเขาช่างน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก พวกเขากล้าที่จะท้าทายหัวหน้าปรมาจารย์หลอมโอสถอันดับหนึ่งอย่างโจ่งแจ้ง พวกเขากล้าทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?
“คุณชายหลิว ปรมาจารย์หลิว ช่วยขอร้องให้พวกข้าด้วยเถอะ ต่อไปนี้พวกข้าจะไม่ล่วงเกินท่านอีกแล้ว”
โจวเทาพุ่งตัวลงคุกเข่าต่อหน้าหลิวอู๋เสีย ทำท่าทางเหมือนกำลังร้องไห้
