หน้าประตูผลึกใส เซียวฮั่นนำสร้อยจี้ผลึกใสค่อยๆ วางลงบนหลุมนั้น จากนั้นแสงสีฟ้าอันอ่อนโยนได้เปล่งประกายขึ้น เงาร่างของเซียวฮั่นหายลับไปจุดเดิมภูผางามธาราใส แม่น˺าไหลผ่านใต้สะพาน เซียวฮั่นเดินออกมาจากแสงที่เปล่งประกายนั้น เมื่อมองไปครั้งแรกก็เห็นอาณาจักรที่อยู่เบื้องหน้าของตนเอง และอาณาจักรแห่งนี้ก็เป็นอาณาจักรสุดท้ายของดินแดนต้องห้ามอาณาจักรแห่งนี้มีชื่อว่าอาณาจักรสามัญ ผ่านสิ่งที่ทั้งเป็นจริงและเท็จมามากมาย ผ่านความลวงหลอก ผ่านเจ็ดอารมณ์หกปรารถนาของมนุษย์ ผ่านการสังหารอันมิมีประมาณ ผ่านกาลเวลาชั่วนิรันดร์ และผ่านด่านแห่งมายาอันแสนงดงามในส่วนลึกของจิตใจตนเอง สุดท้ายเหลือเพียงความสามัญเก้าอาณาจักรต้องห้าม หากกล่าวให้ชัดเจนก็คือชีวิตจริงที่เจ้าแห่งอาณาจักรได้เขียนขึ้นมา เขาได้ผ่านความจริงความเท็จ ผ่านความลวงหลอก ได้ปลดปล่อยเจ็ดอารมณ์หกปรารถนาของตนเองอย่างเต็มที่และได้เดินผ่านการสังหารอันมิมีประมาณ กระทั่งว่าได้เดินทางไปยังกาลเวลาอันเป็นนิรันดร์ สุดท้ายกลับเหลือเพียงตนเองและเงามายาแสนงดงามของตนเองเท่านั้นre* https://www.novelgu.comเมื่อภาพมายาอันแสนงดงามถูกทำลายลง ก็เหลือเพียงแค่ความธรรมดาสามัญเฉกเช่นปุถุชนทั่วไป พอมีพอกิน ง่วงก็นอน ตื่นมาก็กินยามว่างก็นั่งจิบชา มองดูภาพทิวทัศน์ และเล่นหมากกับผู้อื่นควันจากปล่องไฟลอยขึ้นกลางท้องนภาอย่างช้าๆ ทั่วทั้งอาณาจักรสงบเงียบและสุขใจอย่างเห็นได้ช
