ยลืมเลือน กระทั่งว่าเขาได้เดินไปตามเป้าหมายในใจอย่างไม่หยุดหย่อน และการปรากฏตัวของเซียวฮั่น ทำให้อวี้ซวีจื่อได้พบกับแสงสว่างที่แท้จริง“น้องเซียว เจ้าว่าข้าน่าเวทนาหรือไม่”อวี้ซวีจื่อดื่มสุราหนึ่งจอกเช่นกัน ทันใดนั้นก็เอ่ยออกมาอย่างข่มขื่นเล็กน้อย เรื่องนี้ถูกเขาเก็บเอาไว้ในใจมาเป็นเวลายาวนานนับไม่ถ้วนนอกจากตัวเขาเองแล้ว เซียวฮั่นก็เป็นคนแรกที่รู้เรื่องนี้ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่อวี้ซวีจื่อเอ่ยเรื่องราวในใจของตัวเองออกมา“ยิ่งเป็นคนให้ความสำคัญกับความรู้สึก ก็ยิ่งถูกความรู้สึกกักขังไว้ข้าและท่านไหนเลยจะไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน”re* https://www.novelgu.comคนหัวเราะขมขื่น เซียวฮั่นนึกถึงเรื่องตัวเอง ความจริงเมื่อเทียบกับอวี้ซวีจื่อเขาก็ไม่ได้ดีไปกว่านั้นเลย ศิษย์น้องหญิงของเขาตอนนี้ยังคงอยู่ในมือของวิถีสวรรค์ ส่วนมิตรสหายของตน บางทีอาจจะดับสูญไปท่ามกลางสงครามในอนาคตที่ใกล้จะถึงก็เป็นได้หากตนเป็นคนเย็นชาและไร้หัวจิตหัวใจคนหนึ่ง บางทีอาจจะไม่ต้องยอมลำบากให้มากมายเช่นนี้ ทุกก้าวที่เดินมิยอมให้ผิดพลาดเด็ดขาด กล่าวได้ว่าถึงแม้เซียวฮั่นจะยังมีชีวิตอยู่ แต่เขากลับไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง“ฉะนั้นข้าจึงรู้สึกเป็นมิตรกับเจ้าตั้งแต่แรกพบหน้า แม้ว่าจะอายุต่างกันมาก แต่เจ้าคือหนึ่งในสหายรู้ใจคนหนึ่งที่ข้าได้พานพบในชีวิตอันยาวนานนี้ เป็นคนที่สามารถทำให้ข้าพูดคุยอย่างเปิดอกได้”อวี้ซวีจื่อคลี่ยิ้ม แล้
