วดื่มสุราหนึ่งจอกแทนเซียวฮั่น จากนั้นก็รินสุราเต็มจอกให้ตัวเองบุรุษสองคนและสุราสองจอก ทั้งสองล้วนแต่เป็นบุรุษที่มีเรื่องราวในใจนับไม่ถ้วน ภายใต้ต้นไม้เก่าแก่ต้นนี้ ทั้งสองต่างนั่งลิ้มรสสุราอันขมขื่นอย่างเงียบๆ ราวกับรสชาติของสุรามีเพียงรสขมขื่นเท่านั้นในที่สุด เซียวฮั่นและอวี้ซวีจื่อก็ดื่มสุราถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน เมื่อเซียวฮั่นออกจากดินแดนต้องห้ามไป เขาได้ทิ้งสร้อยจี้ผลึกใสเอาไว้ เพราะre* https://www.novelgu.comเซียวฮั่นรู้ว่าตนไม่ต้องเอ่ยสิ่งใดให้มากความแล้ว ไม่ว่าเขาหรืออวี้ซวีจื่อล้วนแต่มีเป้าหมายเดียวกัน“น้องเซียวหากเจ้าสามารถรบจนถึงที่สุด รบจนรู้แพ้รู้ชนะ ได้โปรดนำสร้อยจี้ผลึกใสเส้นนี้มอบให้คนรักของข้าและทายาทของข้าด้วย”คนคลี่ยิ้มเล็กน้อยพลางมองไปยังสร้อยจี้ผลึกใสที่เซียวฮั่นทิ้งไว้แล้วมองเงาร่างที่จากไปของเซียวฮั่น อวี้ซวีจื่อในยามนี้เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกอ้างว้างและโดดเดี่ยวยิ่งนักกาลเวลานับพันล้านปี ยุคสมัยนับไม่ถ้วน เขาล้วนแต่อยู่เพียงลำพังมาโดยตลอด กาลเวลาที่ผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ ในกาลเวลาอันยาวนานนี้ ต่อให้ต้องล้มลุกคลุกคลาน เขาก็จะเดินหน้าต่อไป เพียงเพื่อได้พบหน้าคนรักของตนอีกครั้ง และเพียงเพื่อได้พบหน้าบุตรสาวของตนเท่านั้น!…………………..re* https://www.novelgu.com
