ทั้งสองกลายเป็นมิตรสหายที่รู้ใจ และได้กลายเป็นคนสนิทที่ไม่ต้องเอ่ยคำใด บุคลิกของเซียวฮั่น จวินอู๋ซวงก็ย่อมรู้ และนี่เป็นครั้งแรกที่เซียวฮั่นมีคนรู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดออกมา“บางทีข้าก็อยากจะทิ้งทุกสิ่ง แล้วพักผ่อนเสียหน่อย น่าเสียดายที่ข้าทำไม่ได้ เพราะใจดวงนี้ของข้าชินชามานานแล้ว ทำให้ข้ามิอาจหยุดพักได้ แม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้”เมื่อเดินออกมาจากอาณาจักรนิรันดร์กาล เซียวฮั่นจึงได้ส่งเสียงหัวเราะอย่างขมขื่นออกมาอย่างที่ได้กล่าวไปแล้วว่าความเหน็ดเหนื่อยของบุรุษ นอกจากจะถูกฝังเอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจแล้ว จะมีผู้ใดล่วงรู้ได้อีกเล่า สิ่งที่มนุษย์โลกมองเห็นมีเพียงแสงอันรุ่งโรจน์ที่เป็นเบื้องหลังของผู้ที่ทำสำเร็จ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเพื่อความสำเร็จนี้ต้องจ่ายความยากลำบากออกไปมากเพียงใดมนุษย์โลกต่างรู้ว่าผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนคือเทพนิยาย เป็นยอดฝีมือผู้ถือครองที่ไร้คู่ต่อกรในตำนานคนหนึ่ง และเป็นการดำรงอยู่อันไร้เทียมทานที่สูงส่งเหนือมวลมนุษย์ ผู้ใดจะคาดคิดว่าผู้ถือครองกระบี่หลิงเทียนต้องจ่ายมูลค่าออกไปมากเท่าใดจึงสามารถเดินไปถึงจุดre* https://www.novelgu.comนั้นได้ แต่ต่อให้จ่ายมูลค่าไปมากเพียงใด ทุกสิ่งก็ล้วนแต่ต้องกัดฟันแบกรับต่อไป เพราะเสียงในใจของเขา นอกจากตนเองแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะสามารถได้ยินถึงแม้ว่าต้องจ่ายมูลค่าออกไปเท่าใด หรือถึงแม้จะสำเร็จแล้ว ก็มิอาจมีผู้ใดคาดคิดว่า ทั้งหมดนี้ค
