วามจริงแล้วไม่ใช่สิ่งที่เขาแสวงหาในตอนสุดท้าย เคยมีมหาเศรษฐีคนหนึ่งได้กล่าวเอาไว้ว่า เขาไม่ชอบเงินต่อให้กลายเป็นมหาเศรษฐี ก็ไม่ใช่ปณิธานของเขา ปณิธานของเขาคือการเป็นปุถุชนคนธรรมดา ใช้ชีวิตที่พออยู่พอกินก็เพียงพอแล้วชีวิตมนุษย์ยากที่จะได้เจอคนรู้ใจ ภพก่อนการได้พบเจอมิตรสหายที่รู้ใจนั้นช่างยากยิ่ง ภพนี้การที่เซียวฮั่นได้พบกันจวินอู๋ซวงสหายผู้นี้นับว่าเป็นผลผลิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการเดินทางมายังดินแดนต้องห้ามครั้งนี้ของเขาแล้ว“ข้ากับเจ้าคงต้องลากันแล้ว คราวหน้าข้าจะมาอาณาจักรวิญญาณเพื่อพูดคุยกับเจ้าอีกครั้ง”เซียวฮั่นมองจวินอู๋ซวงพลางยิ้ม จากนั้นจึงตบไหล่จวินอู๋ซวง“อืม ไว้เจอกันใหม่ ข้าซาบซึ้งกับการมาเยือนของพี่เซียวยิ่งนัก ราวกับได้ลิ้มรสสุราวิญญาณและชาเซียนที่ดีที่สุด”re* https://www.novelgu.comจวินอู๋ซวงพยักศีรษะ เขารู้ดีว่าหนทางข้างหน้า เขาไม่สามารถร่วมเดินเคียงข้างเซียวฮั่นได้เพราะหนทางข้างหน้า ไม่มีผู้ใดสามารถเดินไปต่อได้ การที่สามารถเดินทางมาถึงอาณาจักรนิรันดร์กาลแห่งนี้ได้ ก็นับว่าถึงจุดสูงสุดแล้ว แม้แต่การดำรงอยู่ขั้นผู้ถือครองมากมายก็ต้องหยุดลงที่อาณาจักรนิรันดร์กาลแห่งนี้ และติดอยู่ในกาลเวลาชั่วนิรันดร์นี้ไปตลอดกาล“ไปเถิด พี่เซียวรักษาตัวด้วย!”คนเดินออกมาหนึ่งก้าว เงาร่างอันสง่างามของจวินอู๋ซวงหายลับไปจากแสงสว่าง เซียวฮั่นได้เพียงยิ้มเล็กน้อย ทันใดนั้นก็ก้าวฝ่าเท้าหนึ่งครา เ
