“เอาอีก…”ดวงตาสีโลหิตของขวางตี้ในยามนี้ได้ถูกกระตุ้นวิถีเต๋าไร้เทียมทานห้าประเภทและวิถีเต๋าสูงส่งสี่ประเภทของตนออกมาอย่างถึงขีดสุดพลังอันมหาศาลเคลื่อนโคจรอย่างบ้าคลั่ง ใบมีดพิพากษาในมือของเขากลายเป็นใบมีดขนาดพันล้านจั้งที่สามารถสะบั้นฟ้าดินได้การโจมตีนี้ทำให้อาณาจักรอสูรแบ่งออกเป็นสองส่วน ฟ้าและดินถูกสะบั้นจนขาด ใบมีดพิพากษากวาดผ่านทั่วทุกหนแห่ง ทุกสิ่งล้วนแต่กลายเป็นความว่างเปล่า ส่วนเซียวฮั่นไม่รู้ว่ามาปรากฏตัวด้านหลังของตี้ขวางตั้งแต่เมื่อใด เขาเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ“ความเดือดดาลย่อมทำให้สูญเสียสติ ต่อให้มีพละกำลังมากมาย ก็มิอาจโจมตีได้”เอ่ยจบเซียวฮั่นก็ยื่นนิ้วออกไปที่หว่างคิ้วของตี้ขวาง จนเขาตกสู่ห้วงแห่งความมืดมิดอีกครั้ง ในที่สุดอาณาจักรอสูรก็กลับคืนสู่สภาพเดิมเมื่อตี้ขวางกลับมามีชีวิตขึ้นอีกครั้ง เขาก็ไม่โจมตีเซียวฮั่นต่อ เพราะเขารู้แล้วว่าพวกเขาทั้งสองต่างกันคนละระดับ จนสามารถนำคำว่าฟ้ากับเหวมาบรรยายได้re* https://www.novelgu.comขณะนั้นเองตี้ขวางสัมผัสได้ว่า เหตุใดบิดาของตนที่ร่วมมือกับผู้ถือครองโลกอีกสองคน แต่ทำไมยังมิอาจต่อกรกับเซียวฮั่นได้ เพราะความแข็งแกร่งของเซียวฮั่นได้อยู่เหนือกว่าระดับขั้นผู้ถือครอง ขีดจำกัดแห่งวิถีเต๋าของมนุษย์โลกไปเสียแล้ว“ข้าจะต้องมาหาเจ้าอีกแน่ วันนี้ข้าอาจจะยังไม่เก่งพอ รอตอนที่ข้าท้าประลองกับเจ้าอีกรอบ ข้า…ต้อง…เหยียบเจ้าให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของข้า
