ต้องมา พวกเราต่างรอคอยวันนี้มาถึง”จ้านเทียนเดินนำหน้าขึ้นมาก่อน แล้วมอบอ้อมกอดแสนอบอุ่นให้เซียวฮั่น เมื่อกอดเสร็จจ้านเทียนจึงตบไหล่เซียวฮั่นอย่างหนักมือ“กลับมาก็ดีแล้ว!”re* https://www.novelgu.comเมิ่งว่านลี่พยักศีรษะแล้วมองไปยังเซียวฮั่นพร้อมใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม นี่คือครั้งแรกที่เขายิ้มอย่างมีความสุขเช่นนี้“เหอะๆ เจ้าหนุ่มเจ้ากลับมาเสียที ตอนนี้ไม่ว่าจะอย่างไร พวกข้าจะต้องมอมเจ้าให้ได้ พวกข้าอุตส่าห์รอคอยเจ้ามาตั้งเก้าหมื่นปี”อู่จู่หัวเราะแห้งๆ ท่าทางเจ้าเล่ห์ ราวกับเป็นขี้เมาที่ต้องได้ลิ้มรสสุราอันโอชะก็มิปานบรรพบรุษเซวี่ยหมิงที่อยู่ข้างอู่จู่กลับไม่เอ่ยแสดงความรู้สึกอันใดได้เพียงยิ้มเล็กน้อยแล้วพยักศีรษะให้เซียวฮั่น ตลอดชีวิตนี้เขามีมิตรสหายเพียงไม่กี่คนเท่านั้น การที่ทำให้เขาสามารถแสดงรอยยิ้มและพยักศีรษะออกมาได้ ก็นับว่าเป็นการแสดงออกที่หาได้ยากยิ่งจากเขาแล้วเซียวฮั่นคุ้นชินกับนิสัยของเซวี่ยหมิงเช่นกัน จึงหันไปพยักศีรษะให้เซวี่ยหมิง เซวี่ยหมิงก็ตบไหล่เซียวฮั่นเพื่อแสดงการต้อนรับที่เขากลับมาส่วนหวังซีจือปราชญ์แห่งคัมภีร์ก็ยิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย“ยินดีต้อนรับกลับมา หมากที่พวกข้าวางไว้ในตอนแรกจนถึงตอนนี้ยังเล่นไม่จบ ครั้งนี้พวกเราจะต้องเล่นให้จบ”re* https://www.novelgu.com“แน่นอน!”ได้ยินเช่นนั้น เซียวฮั่นจึงพยักศีรษะเล็กน้อย“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อย่ามัวแต่เอ่ยพร˹าทำเพลง พวกเรา
