ไปดื่มเพื่อเขาสักสามวันสามคืน ไม่เมาไม่กลับ”อู่จู่เอ่ยอกมาอย่างอดไม่ไหว ไม่หลงเหลือท่าทีแห่งปฐมบุรุษของสำนักแห่งเต๋าแม้แต่น้อย แต่พวกเขาต่างก็คุ้นชินแล้วไม่นานเงาร่างของพวกเขาต่างก็บิดเบี้ยว เมื่อปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่ท่ามกลางหุบเขาแห่งหนึ่ง หุบเขาแห่งนี้มีสายธารเล็กๆ ไหลผ่าน ช่างเป็นดินแดนที่สุขสงบยิ่งนัก เกรงว่าคงมิอาจมีผู้ใดจินตนาการได้ว่า ในอาณาจักรอสูรที่เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยการรบราฆ่าฟันอย่างมิมีประมาณ จะมีสถานที่อันแสนสงบสุขเช่นนี้อยู่ด้วยในดินแดนอันแสนสงบสุขแห่งนี้ มีกระท่อมทั้งหมดหกหลัง ห้าหลังแรกย่อมเป็นของจ้านเทียน เมิ่งว่านลี่ อู่จู่ เซวี่ยหมิงและหวังซีจือ ส่วนอีกหนึ่งหลังซึ่งไม่เคยมีคนอยู่ จึงเป็นของเซียวฮั่นผ่านมาเก้าหมื่นปี เมื่อได้กลับมายังสถานที่เก่าที่เคยอาศัยอยู่มาห้าพันปี เซียวฮั่นจึงเกิดความรู้สึกปลื้มใจขึ้นมา ภพก่อนตอนที่เขาอยู่ในอาณาจักรอสูรที่เต็มไปการเข่นฆ่าอย่างมิมีประมาณ ขณะเดียวกันก็ได้รู้จักกับจ้านเทียน เซวี่ยหมิง อู่จู่และหวังซีจือre* https://www.novelgu.comส่วนเมิ่งว่านลี่คือคนที่เข้ามาในอาณาจักรอสูรพร้อมกับเขา ในตอนนั้นเขาเลือกที่จะออกมา แต่ว่านเมิ่งลี่กลับไม่เลือกที่จะออกมา ทว่ากลับตั้งรกรากที่นี่ และอาศัยอยู่ที่นี่มาเป็นเวลานับแสนปีกระท่อมและภาพปรากฏการณ์อันแสนคุ้นเคยจนมิอาจคุ้นเคยไปได้มากกว่านี้ ไม่นานพวกเขาก็นั่งดื่มด˹าอย่างสำราญใจใต้ต้นไม้เก่
