แดนต้องห้ามจึงมีมหาศาล ขอเพียงแต่ให้เวลาแก่เจ้าของดินแดนต้องห้าม อีกฝ่ายก็สามารถอยู่เหนือขีดจำกัดของวิถีเต๋าได้แน่นอน เขาสามารถสร้างฟ้าดินและโลกของตนขึ้นมา จนกลายเป็นผู้ถือครองสูงส่งในจักรวาลของตนเองแต่ขั้นนี้แน่นอนว่าไกลเกินไป ไกลจนถึงขั้นที่หมดหวัง ขั้นนี้มิใช่เพียงแค่ช่องห่างระหว่างโลกและสวรรค์เท่านั้น โดยเฉพาะในโลกใบนี้เจ้าของดินแดนต้องห้ามยามนี้สามารถย่างก้าวมาจนถึงขั้นนี้ได้ก็เป็นสิ่งที่พลิกสวรรค์และน่าเหลือเชื่อยิ่งแล้ว“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน เกรงว่าเรื่องจำนวนมากแม้แต่ข้าก็ยังไม่กล้าจินตาการ”ยามนี้ เซียวฮั่นกำลังนึกถึงบางสิ่ง แต่สิ่งเหล่านี้ ต่อให้เขาเองยังไม่กล้าจินตนาการ หากเป็นเช่นนี้จริงๆ เช่นนั้นทุกสิ่งบนโลกก็เปรียบได้เพียงเศษฝุ่น หรือกระทั่งเศษฝุ่นก็ยังเทียบไม่ติดคล้ายกับเป็นดวงดาราหนึ่งดวงที่เมื่ออยู่ต่อหน้าของจักรวาลนี้ก็เล็กจนเป็นไม่ได้แม้แต่เศษฝุ่น ต่อให้เก้าอาณาจักรใหญ่เพียงใด ผู้re* https://www.novelgu.comบำเพ็ญมากเพียงใด แต่โลกที่อยู่ด้านนอกเก้าอาณาจักรจะเป็นอย่างไรกันแน่ เกรงว่าก็คงไม่มีผู้ใดรู้เซียวฮั่นเดินผ่านโลกใบนี้ทั้งใบมาแล้ว ลิ้มรสอาหารที่เลิศรสที่สุดมาแล้ว เสวยสุขกับการปรนนิบัตรที่สบายที่สุด ฟังดนตรีที่ไพเราะที่สุดเพียงแต่ไม่มีสิ่งใดทำให้เขาหยุดก้าวเดินได้ เจ็ดอารมณ์หกปรารถนานี้ได้ปล่อยออกมาจนถึงขีดสุดของโลกใบนี้โดยสมบูรณ์ เซียวฮั่นก็คือแขก
