เมืองชางหลันเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ตระกูลสวีเกือบจะถูกทำลาย พ่อของนางไม่ได้บอกเรื่องนี้ เพราะกลัวว่านางจะเสียสมาธิและส่งผลต่อการฝึกฝน
“อีกห้าวันข้างหน้า ข้ายังมีเรื่องต้องจัดการอีกเล็กน้อย หลังจากเสร็จแล้ว ข้าจะกลับไปกับเจ้า”
หลิวอู๋เสียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด
“ตกลง ข้าจะมาหาเจ้าอีกห้าวัน”
ทั้งสองคนแยกทางกัน สวีหลิงเสวี่ยกลับที่พัก ปล่อยให้หลิวอู๋เสียยืนอยู่กับเฉินรั่วเยียน
“ขอบคุณเจ้ามากที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในวันนี้”
หลิวอู๋เสียพูดขอบคุณอย่างจริงใจ หากวันนี้เฉินรั่วเยียนไม่ปรากฏตัวขึ้น เรื่องคงไม่จบลงง่าย ๆ แน่นอน
เขาสังหารฉินลี่ได้ก็ต้องแลกมาด้วยราคาที่แสนสาหัส ราคาที่อาจขัดขวางเส้นทางบ่มเพาะพลัง
“เจ้าช่วยข้าถึงสองครั้ง ข้าแค่ช่วยเจ้าครั้งเดียว พูดไปก็ยังถือว่าข้าติดหนี้เจ้า แต่เจ้าไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ฉินเฒ่าฆ่าเจ้าไม่ได้หรอก”
เฉินรั่วเยียนยังคงแสดงท่าทางแบบเดิม มองออกว่าคำพูดพวกนี้มาจากใจจริง ๆ
หลิวอู๋เสียยิ้มบาง ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ความแค้นระหว่างเขากับฉินลี่ไม่ช้าก็เร็วต้องจบลง ไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่งเกี่ยว
