หลิวอู๋เสียเตรียมที่จะรวบรวมเปลวไฟทั้งหมดและวาดลายเซียน แม้ว่าจะต้องแลกด้วยการบาดเจ็บสาหัส เขาก็ต้องสังหารฉินลี่ให้จงได้
ทันใดนั้นก็มีบุคคลลึกลับขัดขวางพวกเขาเอาไว้ ทำได้เพียงหยุดการต่อสู้ แล้วหันไปมองบุคคลผู้นั้นพร้อมกัน
เมื่อเห็นบุคคลผู้นั้น ใบหน้าของหลิวอู๋เสียก็เผยความรู้สึกประหลาดใจ
“ในที่สุดข้าก็หาเจ้าพบแล้ว วางใจเถอะ ขอเพียงมีข้าอยู่ที่นี่ ไม่มีใครฆ่าเจ้าได้”
สิบวันที่แล้ว เฉินรั่วเยียนกลับไปยังเมืองหลวง สิ่งแรกที่ทำคือการสืบหาข้อมูลของหลิวอู๋เสีย
วันนี้นางเพิ่งออกจากวังหลวงและตรงไปยังสำนักศึกษาจักรวรรดิ โชคดีที่ยังมาทันเวลา
หากไม่มีหลิวอู๋เสียช่วยไว้ที่พรรคมังกรแดง นางคงตายด้วยน้ำมือของเฉียนคุนไปแล้ว
ที่เทือกเขาซีเหลียงก็เป็นหลิวอู๋เสียอีกครั้ง เขาเสี่ยงชีวิตช่วยนางออกมาจากถ้ำค้างคาว นางยังไม่มีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณสองครั้งนี้
เฉินรั่วเยียนเดินไปข้างกายหลิวอู๋เสีย ยืนชิดกันราวกับคู่รักที่สนิทสนม ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันตกตะลึง
สวีหลิงเสวี่ยผู้เดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ชายนับไม่ถ้วนคลั่งไคล้ได้แล้ว