เหนือท้องฟ้าอันเวิ้งว้าง สายฟ้าแลบแปลบปลาบควบแน่นเป็นตาข่ายสายฟ้าหนาแน่น
หวังเหยียนหลงพุ่งทะยานราวกับดาวตก มือของเขาควงกระบี่ยาว สายลมและเมฆปั่นป่วนควบรวมก่อตัวเป็นม่านกระบี่สายฟ้าขนาดมหึมา ฟาดฟันลงไปยังหลิวอู๋เสีย
“วิชากระบี่มหาอัสนี!”
ชั่วขณะที่กระบวนท่ากระบี่ปรากฏขึ้น ท้องฟ้าและผืนดินพลันแปรเปลี่ยน โลกทั้งใบตกอยู่ในความมืดมิด
ท้องฟ้าเบื้องบนถูกสายฟ้าโหดร้ายปิดล้อม หลิวอู๋เสียไม่สามารถหลบเลี่ยงได้ ทำได้เพียงยืนหยัดรับกระบี่นี้ไว้
ไม่อาจมองเห็นพื้นที่ใจกลางสนามรบได้อย่างชัดเจน ส่วนหลิวอู๋เสีย จมอยู่ในวงล้อมไปนานแล้ว สายฟ้าที่ไร้ความปรานีโหมกระหน่ำเข้าใส่
“ข้าเคยได้ยินมา วิชากระบี่มหาอัสนีนี้เป็นวิชายุทธ์ระดับดิน วันนี้ได้เห็นกับตา ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
เหล่าศิษย์อักษรฟ้าหลายคนพึมพำกับตัวเอง วิชากระบี่มหาอัสนีที่หวังเหยียนหลงใช้ออกมานั้น ไม่ทราบว่าได้มาจากที่ใด วิชายุทธ์ระดับลึกล้ำทั่วไปไม่อาจเทียบเคียงถึงความน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้
ใช้วิชายุทธ์ระดับดินฆ่าศิษย์อักษรดินตัวเล็ก ๆ วันนี้ต่อให้หวังเหยียนหลงชนะก็ไม่นับว่ามีเกียรติ
