ฉินลี่สีหน้าเรียบเฉย เขาจ้องมองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเงียบงัน บุตรชายตายไปแล้ว ความหวังทั้งหมดล้วนตกอยู่ที่หวังเหยียนหลง เขาได้ถือว่าหวังเหยียนหลงเป็นบุตรชายแท้ ๆ ไปแล้ว
“เปรี๊ยะ…”
สะเก็ดไฟพุ่งเข้าชนต้นไม้ทั้งสองข้างส่งเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะ กลิ่นไหม้คละคลุ้งออกมา
หลิวอู๋เสียอยู่ใจกลางสนามรบ คงพอจะนึกภาพออกว่าต้องเผชิญกับแรงกระแทกมากเพียงใด หากพลาดพลั้งแม้เพียงนิดเดียว ก็อาจจะต้องจบชีวิตลงในปากของสายฟ้า
สถานการณ์อันตรายเกินไป ไม่มีใครสามารถช่วยเขาได้ ทำได้เพียงพึ่งพาตัวเองในการแก้ไขสถานการณ์นี้
สวีหลิงเสวี่ยกำหมัดแน่น ดวงตาคู่งามเผยให้เห็นถึงความกังวลอย่างรุนแรง
แม้ว่านางจะรู้ดีว่าหลิวอู๋เสียมีพลังมากพอที่จะฆ่ายอดฝีมือระดับพลังชำระวิญญาณขั้นสูงได้ แต่หวังเหยียนหลงไม่ใช่คนธรรมดา พลังของเขาเหนือกว่าคนในระดับเดียวกันมาก
ทันใดนั้น!
ขณะที่ทุกคนคิดว่าหลิวอู๋เสียต้องตายแน่นอน หมัดที่น่ากลัวก็ฉีกกระแสสายฟ้าออกเป็นสองส่วน
สายฟ้าที่น่ากลัวระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นสะเก็ดไฟนับไม่ถ้วนจางหายไปในอากาศ
จากนั้น!
เงาคนสีเขียวอมฟ้าก็พุ่งออกมา หมัดนั้นเต็มไปด้วยเปลวไฟอันรุนแรง
เร็วมาก!
