ังมีดวงตาที่พร่ามัว คนราวกับจะตายอยู่รอมร่อ ลมหายใจอ่อนแรงราวกับชายชราที่อายุขัยใกล้จะหมดลง สามารถสิ้นลมได้ตลอดเวลาทว่าเมื่อชายชราผู้นี้ปรากฏตัว กลับทำให้เงาร่างทั้งหมดต่างเผยสีหน้าเคารพยำเกรงเกินบรรยาย ชายชราผู้นี้คือเจ้าเมืองอี๋วั่งขณะเดียวกันก็เป็นการดำรงอยู่ของขั้นนิจนิรันดร์หมื่นภพ และชายชราผู้นี้ไม่ใช่เผ่ามารแต่เป็นเผ่ามนุษย์คนหนึ่งอีกทั้งไม่ใช่เผ่ามนุษย์ที่บำเพ็ญวิถีมาร การที่ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ผู้ไม่ได้บำเพ็ญวิถีมารคนหนึ่งแต่กลับเข้ามาในห้วงมาร เกรงว่าไม่ต้องใช้สมองคิดก็รู้ว่าเขาต้องพบความลำบากมากเพียงใด บางทีอาจเหมือนกับม๋ออู๋หยา ที่ถูกศัตรูตามสังหาร จึงได้หลบเข้ามายังห้วงมารre* https://www.novelgu.comยามนี้ฝูงชนที่แสดงความเคารพต่างค่อยๆ หลีกทางให้ พวกเขามองชายชราในชุดคลุมสีเทาแล้วเอ่ยขึ้น“ขอแสดงความเคารพต่อท่านผู้เฒ่าม่อ!”“ไม่ต้องมากพิธีหรอก พวกเจ้าเตรียมตัวรับมือสงครามอันโหดเหี้ยมนี้เถิด!”ชายชราที่ฝูงชนเรียกอย่างเคารพนับถือว่าผู้เฒ่าม่อสะบัดมืออย่างไร้เรี่ยวแรง แต่ดูเหมือนว่าเมื่อชายชรากวาดสายตาอันพร่ามัวมองไปยังฝูงชน เขาได้มองเซียวฮั่นอย่างพินิจพิเคราะห์ สีหน้าของเขาค้างชะงัก“ข้ามีนามว่าม่อชางหยุน ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอะไร”ขณะนี้ สายตาของผู้เฒ่าม่อจับจ้องไปยังเซียวฮั่น สายตานิ่งค้างแล้วเอ่ยพลางยกมือคำนับฉากนี้ทำให้ผู้คนถึงกับตะลึงงัน อย่างที่รู้กันว่าม่อชางหยุนคือการดำร
