้ในที่สุด“เมืองอี๋วั่ง!”เมื่อมาถึงด้านล่างของประตูเมืองจะเห็นตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวบนประตูเมือง จากนั้นเซียวฮั่นก็ส่ายศีรษะ เงาร่างที่มาถึงที่นี่จริงๆจะไม่มีทางออกไปได้ชั่วนิรันดร์และถูกลืมเลือนในที่สุดในเมืองอี๋วั่งมีเงาร่างหลายสิบสายกำลังลาดตระเวนอยู่ พอพวกเขาเห็นเงาร่างสายหนึ่งเปล่งประกายออกมาจากระยะไกล สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป จากนั้นเสียงเตือนภัยดังขึ้นติดๆ กัน ทันใดนั้นเงาร่างอันน่าหวาดกลัวหลายร้อยสายก็กระโจนออกมาจากกำแพงเมืองและเงาร่างเหล่านี้ส่วนใหญ่ต่างเป็นการดำรงอยู่ระดับเจ้าแห่งมาร ทั้งนี้ในหมู่คนเหล่านั้นยังเป็นยอดฝีมือระดับบรรพบุรุษมารกว่าสิบท่าน“ย่วนม๋อรึ? ต้องการเชิญเจ้าเมืองออกมาหรือไม่?”เมื่อมองไปยังเงาร่างที่เปล่งประกาย เงาร่างหลายร้อยสายแสดงสีหน้าหนักแน่นและเคร่งเครียดออกมา เพราะพวกเขารู้ซึ้งถึงความน่าre* https://www.novelgu.comพรั่นพรึงของย่วนม๋อ แม้ว่าพวกเขาที่มีคนมากเพียงนี้ เกรงว่าก็ยังมิใช่คู่มือของย่วนม๋อ“ฮึ!”เสียงหนึ่งดังขึ้นทะลุความว่างเปล่า พอเงาร่างของเซียวฮั่นปรากฏขึ้น สีหน้าของเงาร่างทุกร่างเปลี่ยนไปในบัดดล รอจนกระทั่งพวกเขาใช้สายตามองก็พบว่าเป็นเผ่ามนุษย์ผู้บำเพ็ญวิถีมารคนหนึ่ง และต่างถอนหายใจที่มิใช่ย่วนม๋อ“ไม่มีอะไร ดูเหมือนว่าจะเป็นยอดฝีมือที่พลาดก้าวเข้ามาในห้วงมาร พวกเจ้าแยกย้ายเถอะ!”ชายชราเผ่ามารผู้อยู่ในระดับบรรพบุรุษมารถอนหายใจออกมาแล้วจึงเ
