อ่ยกับคนอื่นๆ ต่อ“เฮ้อ ยังดีที่ไม่ใช่ มิเช่นนั้นคงต้องเกิดศึกนองเลือดเป็นแน่!”คนทั้งหมดถอนหายใจ จากนั้นเงาร่างแต่ละสายก็ออกจากความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว มีเพียงชายชราที่กำลังมองไปยังเซียวฮั่น ก่อนจะคลี่ยิ่มเล็กน้อย แล้วจึงเอ่ยขึ้น“ข้าผู้เฒ่าม๋ออู๋หยา ไม่ทราบว่าน้องชายมีนามว่าอันใด?”“เซียวฮั่น!”re* https://www.novelgu.comเซียวฮั่นมองไปยังม๋ออู๋หยา ก่อนจะคลี่ยิ้มร้ายกาจพลางเอ่ย แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นการดำรงอยู่ระดับบรรพบุรุษมาร เขาก็ยังไม่ให้ความเคารพพอม๋ออู๋หยาเห็นดังนั้นก็มิได้สืบถามเอาความจริงอันใด เผ่ามนุษย์ผู้บำเพ็ญวิถีมารเบื้องหน้าผู้นี้มิอาจประมาทได้อย่างแน่นอน อย่างไรการที่เขาสามารถลงมาสู่ห้วงมารโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ อย่างน้อยที่สุดต้องมีความแข็งแกร่งระดับเจ้าแห่งมารเท่านั้นจึงจะทำได้ และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขามองอีกฝ่ายไม่ออก และกล่าวได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นการดำรงอยู่ระดับเดียวกันกับเขา กระทั่งแข็งแกร่งกว่าเขาก็ยังได้เพียงแต่ม๋ออู๋หยาแปลกใจว่าเซียวฮั่นเข้ามาในห้วงมารด้วยเหตุอันใด ทุกคนที่เคยได้ยินชื่อเสียงของห้วงมาร เกรงว่าคงไม่มาที่นี่ และเขาเป็นคนที่เข้ามาในห้วงมารเมื่อแสนปีก่อน ทั้งยังถูกศัตรูล่าสังหารจึงต้องหลบหนีเข้ามาในห้วงมารอย่างเลี่ยงไม่ได้กล่าวได้ว่าแสนปีมานี้ เขาแทบไม่เห็นคนนอกเข้ามาในห้วงมาร ต่อให้มี ก็เพียงเข้ามาด้วยสาเหตุที่เลี่ยงไม่ได้ ทว่าเผ่ามนุษย์ผู้บำเพ็ญวิถีมาร
