เซียวฮั่นกำลังโอบรั้งเม่ยจีพลางเดินเที่ยวชมวิหารเทพมารมากมายนับไม่ถ้วน สายตามองไปยังภาพอันสง่างาม ก่อนจะคลี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วจึงเอ่ยขึ้น“ดูท่าแล้ว หลัวโหวก็จวนจะพร้อม พวกเจ้าเผ่ามารอสูรก็ควรโต้กลับได้แล้ว”“สามีของข้า แล้วท่านเล่า?”เม่ยจีพิงเซียวฮั่นอย่างสวยงาม เพียงพอที่จะทำให้ปีศาจสาวซึ่งเปี่ยมด้วยเสน่ห์ที่สุดแห่งยุคดูเหมือนเป็นเพียงสาวน้อยธรรมดาผู้หนึ่งดวงตาอันงดงามมองไปยังใบหน้าร้ายกาจของสามีตนแล้วถามพลางแย้มยิ้ม“ข้ารึ?”ได้ยินดังนั้น เซียวฮั่นก็ตกอยู่ในห้วงแห่งความเงียบงันชั่วขณะ เขาคือร่างมารซึ่งเป็นอีกด้านหนึ่งของเซียวฮั่น ไม่ใช่ร่างที่เป็นอิสระแน่นอนว่าเขาจะไม่หายไปหลังจากเซียวฮั่นสะบั้นร่าง เขาก็ยังคงเป็นเซียวฮั่น และยังคงเป็นด้านมืดของเซียวฮั่น เพียงแต่เป็นด้านที่ถูกเซียวฮั่นสะกดไว้เท่านั้นre* https://www.novelgu.com“ข้าคือมาร ข้าไม่มีสิ่งใดต้องกังวล ทำตามแต่ใจประสงค์ ดังนั้นอนาคตจะเป็นอย่างไร ข้าก็ไม่สนใจ”เซียวฮั่นโอบไหล่อันหอมนวลของเม่ยจี ก่อนจะเผยรอยยิ้มชั่วร้ายพอได้ยินดังนั้น จิตใจของเม่ยจีก็แย้มยิ้ม นางเข้าใจว่าสามีของตนตั้งใจจะทำเรื่องอันยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดินในอนาคต เพียงแต่ยามนั้นตนจะรอดชีวิตหรือไม่ก็เป็นเรื่องของอนาคตแล้ว“สตรีของข้า หนี้ของภพก่อน ความรู้สึกของภพนี้ ข้าอาจคืนให้เจ้าในภพหน้า”สายตามารของเซียวฮั่นทอดมองไปข้างหน้า ยามนี้เขาไม่รู้ว่าเขาควรเผชิญหน้ากับเม่ยจ
