พมาร ด้านหน้าของเขาก็เปล่งประกายวาบ ก่อนจะปรากฏโลกที่รกร้างขึ้น ไกลออกไปมีเสียงคำรามของมารดังกึกก้อง มารคำรามและแผดเสียง อานุภาพมารปกคลุมท้องนภา ยามนี้โลกทั้งใบเต็มไปด้วยลมปราณแห่งวิถีมารที่บริสุทธิ์ที่สุดและนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เซียวฮั่นเห็นปรากฏการณ์เช่นนี้ เขาจึงคลี่ยิ้มร้ายกาจทันที ก่อนจะก้าวฝ่าเท้าไปข้างหน้า ทันใดนั้นโลกที่อยู่เบื้องหน้าสั่นไหว ครู่ต่อมาเซียวฮั่นก็ปรากฏกายขึ้นในความว่างเปล่าre* https://www.novelgu.comทันทีที่เงาร่างของเซียวฮั่นปรากฏขึ้น ดวงตาอันน่าพรั่นพรึงหลายคู่ต่างจับจ้องไปที่เขา และเจ้าของดวงตาเหล่านี้คือเจ้าแห่งมารที่น่าหวาดผวาสุดขีดถึงขนาดที่ท่ามกลางคนเหล่านี้ยังมีการดำรงอยู่ระดับบรรพบุรุษมาร เพียงแต่พวกเขากำลังหลบซ่อนอยู่ในความมืด ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นเมื่อเหลือบมองไปข้างหน้าจะเห็นเจ้าแห่งมารมากมายนับไม่ถ้วนอย่างน้อยที่สุดก็ไม่ต˹ากว่าหมื่นท่าน และภาพดังกล่าว หากเผ่ามารอื่นๆพบเห็นเข้า เกรงว่าคงหวาดกลัวจนหัวหดแน่นอนว่าการดำรงอยู่ที่มีสิทธิ์เข้าไปในวิหารเทพมาร อย่างน้อยที่สุดต้องมีความแข็งแกร่งระดับเจ้าแห่งมาร หรือต้องอยู่ในขอบเขตเจ้าแห่งมารเท่านั้น ดังนั้นการเปิดสุสานมารแต่ละครั้ง ยอดฝีมือเผ่ามารจึงสามารถเข้าไปในวิหารเทพมารน้อยมาก แม้จะมียอดฝีมือเผ่ามารเข้าไปในนั้น หลังจากออกมาก็ไม่สามารถบอกมนุษย์โลกได้ว่าแท้จริงแล้วภายในวิหารเทพมารมีสิ่งใดและที่ความว่างเปล่า