แสง ใบหน้าอันร้ายกาจของเซียวฮั่นก็เผยรอยยิ้มขมขื่นเล็กน้อย หนี้ของภพก่อน บาปกรรมของภพนี้ มีแต่ต้องชดใช้ด้วยชีวิต ส่วนชาติหน้าจะมีจริงหรือไม่ ผู้ใดก็ไม่กล้าเอ่ยอย่างเต็มปากพอเงาร่างของเซียวฮั่นมาถึงด้านหน้าของวิหารเทพมารขนาดมหึมาราวกับดวงดาราหนึ่งดวง เขาก็หุบยิ้ม สายตาทอดไปยังวิหารเทพมารเบื้องหน้า ก่อนจะเอ่ยพึมพำ“หลัวโหว เจ้าหลบซ่อนได้ลึกจริงๆ!”“ข้าชักอยากจะเห็นแล้วว่าแท้จริงแล้วเจ้าจะหลบอยู่ในวิหารเทพมารแห่งนี้หรือหลบอยู่ในรังอันโกโรโกโสของเจ้ากันแน่?”เซียวฮั่นกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะวางมือลงบนประตูใหญ่ของวิหารเทพมาร เพียงชั่วครู่เสียงคำรามก็ดังขึ้นจากวิหารเทพมารอย่างฉับพลัน ก่อนที่ประตูของวิหารเทพมารจะเปิดออกอย่างช้าๆre* https://www.novelgu.comแม้ว่าประตูใหญ่ของวิหารเทพมารจะเปิดช่องว่างหนึ่งที่กว้างพอให้คนย่างก้าวเข้าไปในนั้น เซียวฮั่นก็ยังคงรอจนกระทั่งประตูใหญ่ของวิหารเทพมารเปิดอย่างสมบูรณ์ แล้วจึงก้าวฝ่าเท้าหนึ่งครา จากนั้นเงาร่างก็หายไปในวิหารเทพมารวิหารเทพมารอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไม่มีผู้ใดรู้ว่าในนั้นมีสิ่งใดบางทีที่คนจำนวนมากเข้าไปในนั้นอาจเป็นเพราะพวกเขาคิดว่ามันคือวิหารอันกว้างใหญ่หลังหนึ่ง แต่มีเพียงผู้ที่เข้าไปในนั้นจริงๆ ถึงจะพบว่า มันต่างจากวิหารในจินตนาการของพวกเขา เพราะภายในวิหารเทพมารก็คือโลกใบหนึ่ง ซึ่งเป็นโลกที่ไร้จุดสิ้นสุดทันทีที่เงาร่างของเซียวฮั่นหายไปในวิหารเท
