อนศิลาเพื่อนั่งพัก แต่พักได้เพียงไม่นาน หยุนเฟิงก็ฟื้นฟูพละกำลังของตนจนเต็มเปี่ยม เป็นผลให้เขาไม่มีความรู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรงแม้แต่น้อย“พี่ใหญ่เฟิง ร่างกายของท่านช่างวิเศษยิ่ง! ท่านจดจำสิ่งใดไม่ได้เลยจริงๆ หรือ หากท่านจำสิ่งใดได้ก็คงจะดียิ่งนัก”เมื่อเสี่ยวอีเซียนเห็นหยุนเฟิงใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วลมหายใจก็สามารถฟื้นฟูร่างกายจนกลับมาสู่สภาวะสูงสุดอีกครั้ง แม้ว่านางจะไม่ได้เห็นหยุนเฟิงทำเช่นนี้เป็นครั้งแรก แต่นางก็ยังคงรู้สึกประหลาดใจเสี่ยวอีเซียนเคยสัมผัสกับการหลอมโอสถมาก่อน ถึงแม้ว่าความรู้ของนางจะยังไม่ลึกซึ้งเท่าท่านปู่ แต่นางก็รู้เรื่องโอสถบางตัวอย่างลึกซึ้งทว่านางยังไม่เคยเห็นโอสถใดที่สามารถทำให้ร่างกายฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วดังเช่นร่างกายของหยุนเฟิง แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเหนื่อยล้า เขากลับใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วลมหายใจก็สามารถฟื้นคืนร่างกายได้ดังเดิมอย่างที่รู้กันว่าเมื่อเสี่ยวอีเซียนและผู้เฒ่าโอสถพบเจอกับหยุนเฟิงเขาก็อยู่ในสภาพสะบักสะบอม รอยบาดแผลบนร่างของเขานั้นลึกจนเห็นกระดูก แต่แม้ว่าเขาจะบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ พอวันรุ่งขึ้น เขากลับหายเป็นปกติ ไม่หลงเหลือแม้แต่รอยแผลเป็นre* https://www.novelgu.comร่างกายเช่นนี้เปรียบดั่งร่างที่เป็นอมตะ แต่เนื่องด้วยหยุนเฟิงดันสูญเสียความทรงจำทั้งหมดของตน เขาจึงลืมทุกอย่างสิ้น ไม่มีความทรงจำใดๆ เหลือในสมอง มีเพียงความว่างเปล่าราวกับทา
