ิ่งทะลวงสู่ขอบเขตใหญ่สำเร็จแต่ยังไม่เพียงพอที่จะแบกรับพลังหนึ่งฝ่ามือของชางเสวียนได้ เพราะตอนที่ชางเสวียนปรากฏตัว เซียวฮั่นก็รู้แล้วว่าขอบเขตของอีกฝ่ายเหนือความคาดหมายของเขา“วัฎสงสารระดับสามงั้นหรือ แม้ว่าเจ้าเป็นร่างจำแลงแห่งมโนคติสวรรค์ แต่คงไม่ถึงขั้นสามารถทะลวงขอบเขตนี้ได้ภายในระยะเวลาอันสั้น ดูเหมือนว่าเจ้านายของเจ้าจะร้อนรนไม่น้อย!”เซียวฮั่นมองชางเสวียน กล่าวพลางหรี่ตาลงre* https://www.novelgu.com“เจ้ามีชีวิตอยู่หนึ่งวัน ก็เหมือนหนามตำใจข้า ทำให้ข้ารู้สึกร้อนใจยิ่งนัก!”สายตาของชางเสวียนกลับแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างที่สุด ไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึกใดๆ!……………….re* https://www.novelgu.com
