ขณะที่เซียวฮั่นกับเมิ่งเชียนเซวี่ยกำลังจะทะยานขึ้นสู่ยอดเขา จู่ๆพวกเขาก็ได้พบกับ ฟู่หยุนเซวียนและอู่เฟิงเอ๋อกำลังมีปากมีเสียงกันอยู่เช่นนั้นเซียวฮั่นจึงไม่คิดรีรอเข้าไปช่วยในทันใด“อู่เฟิงเอ๋อ ไปกันเถอะ”เมื่อได้ยินดังนั้น ฟู่หยุนเซวียน จึงหันกลับมาจ้องเขม็งไปยังเซียวฮั่น และเมื่อเห็นชุดของเขาที่เป็นสีขาวบริสุทธิ์ ทำให้เกิดความคิดสายหนึ่งขึ้นมา“ศิษย์ผู้นี้ สวมใส่ชุดสีขาวนับว่าเป็นการไม่เคารพกฎระเบียบแห่งสำนัก หากเจ้าถอดชุดสีขาวเสียแต่ตอนนี้ แล้วเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบของสำนัก บางทีสำนักอาจจะไม่เอาโทษเจ้า!”เมื่อเห็นเซียวฮั่นกำลังพาเมิ่งเชียนเซวี่ยและอู่เฟิ่งเอ๋อเดินมุ่งหน้าไปต่อ ฟู่หยุนเซวียนจึงเดินออกเอ่ยเตือนมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ข้าจะใส่อย่างไร เจ้าไม่ต้องยุ่ง!”เซียวฮั่นเหลือบตามองฟู่หยุนเซวียนหนึ่งครา และเอ่ยออกมาเบาๆ“ข้ามีเจตนาดีอยากช่วยเจ้า แต่เจ้ากลับไร้มารยาท เช่นนั้นข้าคงต้องทำหน้าที่ชี้แนะประสบการณ์ให้เจ้าเสียหน่อยแล้ว!”re* https://www.novelgu.comได้ยินเช่นนั้น ฟู่หยุนเซวียนพลันมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันใด สายตาที่มองเซียวฮั่นก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาด้วยเช่นกันศิษย์จำนวนไม่น้อยเมื่อเห็นฉากนี้ ต่างพากันมองดูอย่างสนอกสนใจ อย่างที่รู้กันว่าพรสวรรค์ของฟู่หยุนเซวียนนั้นไม่เลว นับว่าเป็นศิษย์ที่มีความสามารถยอดเยี่ยม อาจมีชื่อเสียงไม่เท่าอ้าวเทียน แต่พรสวรรค์ก็ไล่เลี่ยกับอ้าวเทียน อาย
