ังนี้มีชายชราผู้หนึ่งอาศัยอยู่ ชายชราผู้นั้นสวมชุดคลุมสีดำ เส้นผมสีขาวที่อยู่บนศีรษะของเขาดูยุ่งเหยิงและภายในเรือนก็มีสิ่งของวางระเกะระกะเต็มไปหมดดวงตาไร้แววทั้งสองข้างของชายคนนั้นจ้องมองไปยังโม่บดที่กำลังหมุนไปมา บนโม่บดมีน˺าถั่วเหลืองที่แปรรูปมาจากผงถั่วเหลืองไหลรินอย่างช้าๆ และหลังจากน˺าถั่วเหลืองไหลลงมาจนเต็มถัง ชายชราคนนั้นก็หยุดมือที่กำลังออกแรงแล้วค่อยๆ ยกถังนั้นขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปภายในบ้าน“เอี๊ยด!”re* https://www.novelgu.comขณะที่ชายชรากำลังเดินเข้าไป ประตูไม้ผุพังของเรือนก็ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ จากนั้นเซียวฮั่นก็ค่อยๆ เดินเข้ามาด้านในเรือนที่ผุพังทันทีที่เซียวฮั่นก้าวเข้ามาภายในเรือนหลังน้อย ดวงตาของชายชราที่อยู่ภายในเรือนก็เบิกโตขึ้นมา จากนั้นแววตาน่ากลัวก็เปล่งประกายออกมา และเมื่อดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายก็คล้ายโลกใบนี้กำลังจะถูกบดขยี้ลงไป แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้นก่อนที่ชายชราจะรีบกลับไปเป็นชายชราธรรมดาสามัญเหมือนเดิมเมื่อก้าวเข้ามาในเรือนหลังน้อยแล้วมองเห็นเครื่องบดที่อยู่ในบ้านเซียวฮั่นก็หลุดยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ จากนั้นเขาก็ก้าวเดินจนไปหยุดยืนอยู่ใต้ต้นไม้เก่าแก่นิรนาม ที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นมีโต๊ะหินตัวหนึ่งกับเก้าอี้หินอีกหลายตัวตั้งอยู่ จากนั้นเซียวฮั่นก็นั่งลงบนเก้าอี้หินตัวหนึ่ง“แขกผู้ทรงเกียรติช่างมาได้ถูกเวลายิ่งนัก ข้าเพิ่งจะทำซุปเต้าหู้เสร็จ ท
