ต้องแข็งแกร่งกว่า มิเช่นนั้นจะไปคุมใครได้ยังไงเล่า!”หม่าเหลียงเฉินยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยด้วยความมั่นใจถึงขีดสุด ภายใต้การรับรู้ของเขา ตั้งแต่หัวจรดเท้าของบุรุษในชุดคลุมสีดำผู้นี้ไม่มีคลื่นพลังโคจรเลยแม้แต่น้อยre* https://www.novelgu.comแม้แต่พลังวิญญาณสักสายก็หามีไม่ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนธรรมดาสามัญซึ่งไม่เคยสัมผัสกับวิถีเต๋าและวิถีทำลายมาก่อน แม้จะยังไม่รู้ว่าเหตุใดลูกพี่จึงรับคนธรรมดาผู้นี้เป็นศิษย์ ทว่าสิ่งนี้ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา เพราะอย่างน้อยที่สุดเขาก็มีน้องเล็กนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปและหม่าเหลียงเฉินก็ไม่ได้ไตร่ตรองถึงเรื่องสูงสุดคืนสู่สามัญแต่อย่างใด สูงสุดคืนสู่สามัญก็คือการดำรงอยู่ของผู้สูงส่งขอบเขตเทพศักดิ์สิทธิ์ และชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำที่อยู่ข้างหน้าอายุมากสุดแค่เพียงยี่สิบปี ไม่ว่าจะกล่าวอ้างอย่างไรก็ไม่สามารถอยู่ในระดับผู้สูงส่งขอบเขตเทพศักดิ์สิทธิ์ได้แน่ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ ได้ยินดังนั้นก็มองประเมินเจี้ยนอู๋อิงอย่างละเอียด แม้แต่พวกเขาก็ยังมองไม่ออกว่าทั่วร่างของเจี้ยนอู๋อิงจะมีคลื่นพลังวิญญาณอันใดแน่นอนว่า หากขอบเขตเทพศักดิ์สิทธิ์เก็บงำลมปราณและพละกำลังไว้ อย่าว่าแต่ผู้ฝึกตนขอบเขตทรราช แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตราชันก็ไม่อาจพบสิ่งใด มีเพียงผู้สูงส่งขอบเขตเทพศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่พอจะพบเบาะแสบางอย่างได้re* https://www.novelgu.comแน่นอนว่า สิ่งที่เซียวฮั่นกล่าวเป็นเ
