พียงการล้อเล่น และเจี้ยนอู๋อิงก็ไม่ได้สนใจคนอื่น เขายืนอยู่ข้างเซียวฮั่นโดยไม่ได้แสดงสีหน้าอารมณ์และไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดแม้แต่คำเดียว ราวกับเป็นรูปปั้นก็มิปานเมื่อเห็นเจี้ยนอู๋อิงนิ่งเงียบไม่เอ่ยอะไร คนทั้งหมดก็ไม่สนใจที่จะสนทนากับเขาอีก หลังจากนั้นเซียวฮั่นก็ย่างก้าวเข้ามาในเรือนพร้อมกับนั่งลงแล้วเอ่ยเสียงเรียบเฉย “คูมู่ คูหรงเข้ามาได้!”“นายท่านเรียกหาพวกเรามามีเรื่องอันใดหรือไม่?” เงาร่างของคูมู่และคูหรงที่ดูคล้ายกับวิญญาณเปล่งประกายวาบเข้ามาจากนอกประตูแล้วคุกเข่าประสานมือลงกับพื้น“จงบอกสถานการณ์เกี่ยวกับเซียวเถิงพ่อข้า!”ระหว่างที่คนทั้งหมดต่างไม่รู้ว่าเหตุใดเซียวฮั่นจึงต้องตะโกนเรียกสองเฒ่าคูมู่และคูหรง คำถามของเซียวฮั่นก็ทำให้สีหน้าของผู้อาวุโสใหญ่และซุนลี่เปลี่ยนไปในบัดดลเซียวเถิงออกเดินทางไปทั่วปฐพีเพื่อตามหาโอสถวิเศษมารักษาเซียวฮั่น ท้ายที่สุดกลับหายตัวไปอย่างประหลาด พวกเขาต่างไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ยามนี้เซียวฮั่นได้เอ่ยเช่นนี้พวกเขาจึงนึกออกทันทีการหายตัวไปของเซียวเถิงเกรงว่าคงมีความเกี่ยวข้องกับสำนักปาฮวงอย่างใหญ่หลวงเป็นแน่re* https://www.novelgu.com“เรียนนายท่าน เจ้าสำนักเซียวถูกขังอยู่ในคุกของสำนักปาฮวงมาเป็นเวลากว่าสองปีแล้ว!”คูมู่รีบตอบกลับโดยไม่มีการปิดบังใดๆ ยามนี้พวกเขากลายเป็นทาสกระบี่และอยู่ในการควบคุมของเซียวฮั่น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ปริปาก เซียวฮั่นก็ย่
