ือชายชราในชุดคลุมสีเทาที่เป็นเจ้าภาพจัดงานประมูลหลังจากที่เซียวฮั่นเปิดผนึกหอกระบี่ในครั้งก่อนนั่นเอง“ไม่นานมานี้ข้าได้พบเขาแล้ว ตอนนั้นความทรงจำของข้ายังไม่ฟื้นคืนมา ส่วนเขาเองก็จำข้าไม่ได้!” เมื่อคิดถึงอู๋อิงที่มีเส้นผมขาวโพลนใบหน้ายับย่นดูแก่ชราเช่นในตอนนี้ เซียวฮั่นก็ถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้ วันเวลาไม่อาจย้อนกลับ แม้จะแข็งแกร่งเพียงใด แต่ภายใต้เวลาที่ไหลผ่านไปอย่างโหดร้ายมนุษย์ก็ย่อมต้องเปลี่ยนแปลงไปอยู่ดี!re* https://www.novelgu.com“ไปพบเขาเถอะ จะว่าไปแล้วครึ่งหนึ่งเขาก็คือลูกศิษย์ของเจ้าด้วยและเพื่อทำตามคำสั่งของเจ้า เขาถึงกับยอมเสียเวลาไปถึงแสนปีเชียวนะ!” เมื่อคิดถึงสหายผู้ดื้อดึงอวี้ซวีจื่อก็พลันปวดหัวขึ้นมาทันใด“ข้ารู้สึกเสียใจต่อเขายิ่งนัก!”อวี้ซวีจื่อถอนหายใจออกมาเบาๆ อีกครั้งจนเซียวฮั่นเองก็เลิกนับจำนวนครั้งไปแล้ว เมื่อตัวเขาเกิดใหม่อีกครั้ง วันเวลาบนโลกนี้ก็ผันผ่านไปแล้วถึงแสนปี เดิมทีในแผนของเขาไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานถึงเพียงนี้เลยเซียวฮั่นลุกขึ้นยืนแล้วหันมองอวี้ซวีจื่อ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นมา “ข้าขอตัวก่อน เรื่องราวเก่าๆ เอาไว้ค่อยคุยกันวันหลัง ครั้งต่อไปพวกเราจะต้องดื่มด˹าด้วยสุราล˺าเลิศแน่นอน!”“ สุราล˺าเลิศ จำเอาไว้ให้ดี จะต้องมีเทพธิดาเมรัยด้วย!” อวี้ซวีจื่อลูบเคราของตนเองแล้วเอ่ยพลางกลั้วหัวเราะออกมาเซียวฮั่นพยักหน้าโดยไม่กล่าวอะไร และเมื่อเขาย˹าเท้าลงไปอีกครั้งร่
