างของเขาก็หายไปจากตรงนั้นทันใดอวี้ซวีจื่อมองไปทางเงาร่างของเซียวฮั่นที่เลือนหายไป พร้อมกับนั่งอยู่ตรงหน้ารากไม้เก่าแก่ที่ก่อตัวเป็นรูปเก้าอี้ก่อนที่เขาจะพึมพำออกมาเป็นครั้งสุดท้ายre* https://www.novelgu.com“ความหวังทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว หากชนะยุคใหม่ก็จะมาถึง หากพ่ายแพ้ทุกอย่างก็จะดับสูญ!”กล่าวจบอวี้ซวีจื่อพลันถอนหายใจออกมาเบาๆ ในที่สุดวันนี้ก็กำลังจะมาถึงแล้ว ในยุคสมัยนี้บางทีเขาอาจจะเป็นเพียงเศษฝุ่นเม็ดเล็กๆท่ามกลางสงครามทำลายล้างโลกก็เป็นได้ แต่กระนั้นเขาก็ไม่เสียใจเพียงหวังว่าท้ายที่สุดแล้วฝ่ายที่ได้รับชัยชนะจะเป็นพวกเขาณ หอคอยเก่าแก่ ที่ทั้งเก่าแก่คร˹าครึและเงียบสงัด ที่นี่ยังคงเป็นเช่นเดิมและไม่เคยเปลี่ยนแปลงราวกับเมื่อหลายปีก่อน ด้านหน้าหอคอยแห่งนี้มีชายชราสวมชุดคลุมสีเทาเก่าๆ คนหนึ่งกำลังนั่งหลับตาอยู่อย่างเงียบงันจนคล้ายกับว่าเขาเป็นรูปปั้นปกป้องที่แห่งนี้มาเนิ่นนานหลายปีแล้วในตอนนั้นเองมิติด้านหน้าหอคอยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมานับแสนปีก็พลันบิดเบี้ยวขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นเงาร่างของคนผู้หนึ่งพลันปรากฏขึ้นมาอย่างช้าๆเมื่อเงาร่างนั้นปรากฏขึ้นมาชายชราในชุดเสื้อคลุมสีเทาเก่าๆ ก็พลันลืมตาขึ้นมาทันใด ดวงตาของเขาสั่นไหวขึ้นมาอย่างฉับพลันก่อนที่จะปรากฎเป็นสายตาอันน่าสะพรึงกลัวจ้องมองไปยังร่างของเซียวฮั่นre* https://www.novelgu.com“อู๋อิง นี่ข้าเอง!” กระบี่หลิงเทียนที่อยู่ด้
