านหลังสั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อยขณะที่เซียวฮั่นเอ่ยปากขึ้นมา“นาย…… ท่าน เป็นท่าน…. จริงๆ หรือ ?”เมื่อได้ยินดังนั้นสายตาอันน่าหวาดกลัวในดวงตาของชายชราพลันหายวับไปทันใด ดวงตาทั้งสองข้างของเขาพร่ามัวขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่เขาเปล่งน˺าเสียงสั่นไหวและไม่อยากเชื่อออกมาอย่างช้าๆ“ข้าเอง อู๋อิง ลำบากเจ้าแล้ว!” เซียวฮั่นมองไปยังชายชราที่อยู่ตรงหน้าแล้วถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้ เจี้ยนอู๋อิง นามนี้เป็นชื่อที่เขามอบให้อีกฝ่ายครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว อู๋อิงเป็นคนหนุ่มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังในสายตาของเขา แต่พริบตาเดียวเขากลับแก่ชราผมขาวซีดไปเสียแล้ว“นายท่าน ที่แท้เป็นท่าน!”หลังจากพิสูจน์ตัวตนของเซียวฮั่นอีกครั้ง ชายชราพลันคุกเข่าลงบนพื้นพร้อมกับคุกเข่าทำความเคารพ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยับย่นสั่นไหว ทว่ามันคือความสั่นไหวด้วยความตื่นเต้นยินดี“ลุกขึ้นเถอะ!”re* https://www.novelgu.comเซียวฮั่นเดินไปด้านหน้าแล้วประคองชายชราขึ้นมาก่อนจะมองไปที่ชายชราตรงหน้า จากนั้นเซียวฮั่นก็อดถอนหายใจออกมาอีกครั้งไม่ได้เจี้ยนอู๋อิงในตอนนี้สวมใส่เสื้อคลุมเก่าๆ เส้นผมของเขาเป็นสีขาวโพลนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยับย่น ดวงตาทั้งสองข้างก็พร่ามัวจนดูไม่ต่างอะไรจากชายชราธรรมดาแสนสามัญ หากอยู่ในโลกมนุษย์เกรงว่าเขาคงเป็นเพียงชาวนาภูเขาคนหนึ่งเท่านั้น“อู๋อิง เจ้าแก่ชราถึงเพียงนี้แล้ว นี่เจ้าแก่กว่าอวี้ซวีจื่อเสียอีก!”ก่อนหน้านี้ตอนที่ได้พบก
