ขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้“ข้ากลับมาแล้ว!” เพียงประโยคแผ่วเบาแต่กลับอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกนับพันนับหมื่นหล่อหลอมรวมกัน เมื่อเอ่ยจบเซียวฮั่นก็ใช้มือผลักประตูใหญ่ของหอกระบี่เข้าไปช้าๆ ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปด้านในเมื่อเงาร่างของเซียวฮั่นหายไป ประตูใหญ่ก็ค่อยๆ ถูกปิดผนึกลงอย่างไร้เสียงอีกครั้งจนไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเคยมีคนเข้าไปด้านในมาก่อนครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อน การที่เซียวฮั่นเข้ามาในหอกระบี่ สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาของเขากลับกลายเป็นภาพท้องทุ่งภูเขาเขียวและสายน˺าสีฟ้าใสสะอาดน่าหลงใหลท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันงดงาม มีสะพานไม้เล็กๆ บนลำธารและบ้านเรือนปรากฏขึ้นมา เรือนไม้หลายสิบหลังถูกสร้างขึ้นท่ามกลางสายน˺าและภูเขาเขียวชอุ่มอุดมสมบูรณ์ ไกลออกไปยังมีควันไฟระอุจนทำให้รู้สึกอยากหยุดฝีเท้าลงและเพลิดเพลินกับความเงียบสงบนี้อย่างอดไม่ได้re* https://www.novelgu.comโลกของผู้ฝึกตนนั้นเหมือนโลกในอุดมคติยิ่งนัก ผู้คนที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ล้วนเป็นมนุษย์ธรรมดา พวกเขาไม่มีการฝึกตนใดๆ และไม่รู้ว่าโลกที่ตัวเองอาศัยอยู่เป็นเพียงแค่โลกใบเล็กๆ ใบหนึ่งเท่านั้น แม้แต่ทิวทัศน์นอกโลกใบนี้พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ˺า“บางทีการมีความสุขกับเรื่องธรรมดาก็ถือเป็นความสุขแล้ว!”เซียวฮั่นมองไปยังกลุ่มเงาคนที่กำลังทำงานอยู่ท่ามกลางท้องทุ่งและได้เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มสว่างเจิดจ้าของพวกเขาจนทำให้เซียวฮั่นต้องถอนหายใจออกมาอย่างหักห้า
