ู้สึกคุ้นเคยกับเซียวฮั่นเป็นอย่างมาก แต่เซียวฮั่นคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก พลันความทรงจำที่วาบขึ้นมานี้ก็อันตรธานหายไปอย่างรวดเร็ว“เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?” เซียวฮั่นส่ายศีรษะไปมา เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงมักจะรู้สึกว่าตนขาดอะไรบางอย่างไป ทั้งยังเป็นสิ่งที่สำคัญมากอีกด้วยผู้อาวุโสหลินหลันพาเซียวฮั่น เจ้าสำนักกระบี่หลิงเทียนคนใหม่เข้ามาในเรือนจักรพรรดิ “ หวังว่าท่านผู้เฒ่าจะเปิดประตูให้!” หลินหลันที่เดินไปข้างหน้าสุดในเวลานี้ได้ค้อมตัวประสานมือคำนับ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพยกย่อง ผู้อาวุโสสองช่ายป๋อ ผู้อาวุโสสามหลิวจาง ผู้อาวุโสแปดหลิงหยุน และผู้อาวุโสสิบซุนลี่ต่างก็ล้วนแสดงสีหน้าเคารพยกย่องเช่นเดียวกันกับเขา“เข้ามา !”หลังจากสิ้นเสียงของหลินหลันไม่นาน เสียงชราเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นท่ามกลางเมฆหมอก จากนั้นประตูไม้ของเรือนเล็กก็ค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ หม่าเหลียงเฉินผู้สงสัยใคร่รู้จึงยื่นศีรษะเข้าไปมอง จากนั้นก็อึ้งกิมกี่อยู่กับที่re* https://www.novelgu.comภายในเรือนเล็กธรรมดาสามัญหลังนี้ มีชายชราในชุดคลุมโบราณสีขาวผู้หนึ่งกำลังใช้ไม้กวาดทำความสะอาดใบไม้แห้งบนพื้นดิน เส้นผมขนคิ้ว และหนวดเคราของชายชราล้วนขาวโพลนราวกับหิมะ อีกทั้งยังยาวเป็นอย่างยิ่ง คล้ายจะยาวเท่ากับชุดคลุมสีขาวบนร่างก็มิปานในยามที่คนทั้งหมดเดินเข้ามานั้น ชายชรายังคงทำความสะอาดพื้นโดยมิได้หัน
