.novelgu.comเซียวฮั่นฝึกฝนอย่างไม่รู้วันเวลาว่าล่วงเลยผ่านไปนานแค่ไหน แค่เก็บตัวไม่พบผู้คนเพียงช่วงสั้นๆ เวลาก็ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว ส่วนคำขอของท่านผู้อาวุโสนั้น ผู้อาวุโสทั้งสามท่านและผู้อาวุโสใหญ่หลินหลันต่างก็เห็นด้วยโดยไร้ซึ่งข้อโต้แย้งใดๆ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินการรายงานหลังจากกลับมาของซุนลี่ ก็ยิ่งไม่มีเหตุผลใดมาโต้แย้งด้านนอกเรือนของเซียวฮั่นในช่วงเช้าตรู่ ผู้อาวุโสคุมกฏและผู้ดูแลทั้งหมดรออยู่ด้านนอกเรือนอย่างเงียบๆ ผู้นำที่โผล่ออกมาคือหลินหลันผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักกระบี่หลิงเทียนถือไม้เท้าสีดำสนิท ผมสีขาวใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น“แอ๊ด…”ขณะที่ผู้อาวุโสคุมกฎทั้งหมดกำลังยืนรออย่างสงบนิ่ง เสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้น คนทั้งหมดหันมองเป็นตาเดียว บรรยากาศในบริเวณนั้นเงียบสงัดอย่างฉับพลัน“เอ๊ะ! ท่านผู้อาวุโสนี่?” หม่าเหลียงเฉินรู้ได้ทันทีจากการเห็นคนทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าสวมใส่อาภรณ์ระดับสูงแห่งสำนักกระบี่หลิงเทียนเขาจึงกล่าวออกมาอย่างงุนงงre* https://www.novelgu.com“เหอเหอ หนุ่มน้อย เจ้านับว่าหล่อเหลาผิดธรรมดา คงจะเป็นคุณชายน้อยของผู้อาวุโสหม่าหยุนใช่หรือไม่” หลินหลันมองไปยังหม่าเหลียงเฉินพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มบางเบา“อ๊ะ ท่านผู้อาวุโสรู้จักตาแก่ด้วยหรือ?” ได้ยินดังนั้น หม่าเหลียงเฉินก็ถามอย่างตะลึง“แน่นอนว่าต้องรู้จัก ครั้งหนึ่งข้าและเขาเป็นศิษย์สำนักเดียวกันสมัยยังเยาว์พวกเราเคยร่
