วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ เพียงแต่เสียดายที่หลายปีมานี้ทุกคนต่างก็เก็บตัว นับดูแล้วถือว่าไม่ได้พบหน้ากันมาหลายสิบปี ถ้าคราวหน้าเจ้าพบกับผู้อาวุโสใหญ่หม่าหยุน ก็ฝากถามสารทุกข์สุกดิบแทนข้าด้วย!” หลินหลันยิ้มจนตาหรี่เล็กพลางกล่าวอย่างเรียบง่ายเป็นกันเอง“แน่นอน แน่นอน ไปเจอตาแก่คราวหน้า ข้าจะต้องแจ้งให้ทราบแน่” หลังจากฟังคำพูดของหลินหลัน หม่าเหลียงเฉินก็ผงกหัวรับคำทันที“แอ๊ด…” ขณะที่หม่าเหลียงเฉินกำลังพูด ประตูห้องบานหนึ่งก็ค่อยๆ เปิดออก ร่างของเซียวฮั่นในชุดคลุมสีขาว ผมสีดำคลอเคลียไหล่ก็ได้ย่างก้าวออกมา สายตากวาดมองคนทั้งหมดและกล่าวขึ้นว่า “บอกความประสงค์ของพวกท่านมาเถอะ!”re* https://www.novelgu.comสิ้นเสียงของเซียวฮั่น หลินหลันก็ตบเท้าคราหนึ่ง และผู้อาวุโสคุมกฎท่านอื่นๆ ก็โค้งคำนับอย่างเป็นทางการ ราวกับกำลังจัดพิธีอันยิ่งใหญ่อยู่ก็มิปาน“เซียวฮั่น ศิษย์รุ่นที่เก้าร้อยสามสิบหกของสำนักกระบี่หลิงเทียนรับคำสั่ง!” แม้ว่ายามนี้หลินหลันจะถือไม้เท้าอยู่ แต่ร่างกายที่ดูซูบผอมนั้นแผ่กลิ่นอายดุดันและทรงอำนาจอย่างยิ่ง ระหว่างเอ่ยปาก ป้ายคำสั่งสีดำปรากฏขึ้นในมือของเขา ด้านหน้าของป้ายคือคำว่า หลิงเทียน และทั้งป้ายนั้นก็มีรูปร่างคล้ายกับกระบี่ยาวย่อส่วน ลมปราณที่ปรากฏแผ่ออกมาจากร่างของเขาแฝงไว้ซึ่งท่วงทำนองโบราณและเรียบง่าย“คำสั่งกระบี่หลิงเทียน!” คนมองไปยังป้ายรูปร่างกระบี่ เซียวฮั่นสีหน้าเปลี่ยนไป
