“ลูกพี่ ลูกพี่รอข้าด้วย!” ด้านนอกโถงรับรอง ภายใต้การเตรียมการของจางอี้ เซียวฮั่นและซุนลี่กำลังเตรียมตัวออกไปจากตำหนักเพื่อขึ้นเมฆินทร์เหินนภา ฉับพลันนั้นเสียงของหม่าเหลียงเฉินก็ดังขึ้น จากนั้นร่างของเขาก็แล่นพรวดพราดมายังที่ที่เซียวฮั่นและซุนลี่ยืนอยู่เมื่อเห็นภาพนี้ มุมปากของซุนลี่ก็กระตุกเบาๆ ดูเหมือนว่านายน้อยสำนักเทียนฮ่าวผู้นี้จะยอมรับเซียวฮั่นเป็นลูกพี่เสียอย่างนั้น ดูจากท่าทางแล้วเกรงว่าเขาต้องติดสอยห้อยตามไปสำนักกระบี่หลิงเทียนด้วยเป็นแน่ หากเป็นเช่นนั้น ก็นับว่าเป็นเรื่องดี ถ้ามีนายน้อยผู้นี้อยู่ในสำนักกระบี่หลิงเทียน อย่างน้อยสำนักปาฮวงก็คงมิกล้ามายุ่งกับสำนักกระบี่หลิงเทียนอีก“ฟู่ว ยังดีที่ตามมาทัน ลูกพี่ ความเคารพที่ศิษย์ผู้น้อยมีต่อท่านเปรียบดั่งสายน˺าไหลเชี่ยวที่มิอาจกักเก็บไว้ได้ ลูกพี่โปรดพาศิษย์ผู้น้อยท่องไปทั่วโลกหล้าด้วยเถิด เพื่อท่านแล้ว ศิษย์ผู้นี้ยินดีบุกน˺าลุยไฟ ไม่เกี่ยงงอนแม้เพียงนิด” คนกระโดดขึ้นบนเมฆินทร์เหินนภา หม่าเหลียงเฉินสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ จากนั้นใบหน้าก็เผยรอยยิ้มให้กับเซียวฮั่นพลางพูดขอร้องre* https://www.novelgu.com“แล้วแต่เจ้า เพียงแต่ถ้าหากอยากบุกน˺าลุยไฟไปกับข้า พลังและความสามารถของเจ้าที่มีอยู่ตอนนี้ยังใช้ไม่ได้” เซียวฮั่นมองหม่าเหลียงเฉินแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำขอแต่อย่างใด“แฮ่ๆ พลังของศิษย์ผู้น้อย เมื่ออยู่ต่อหน้าท่านก็ไม่ควรค่าแก่การเ
