หลิวอู๋เสียไม่ได้มุ่งหน้าไปยังเมืองหลวง เขาออกจากถนนสิบหลี่แล้วตรงไปยังเมืองซางทันที
เขาไม่ได้ฆ่ากัวจงเพราะโทสะ เขาเกลียดการลอบโจมตีที่สุด กัวจงได้ล้ำเส้นตายของเขาเข้าแล้ว
เมื่อวานนี้เขามอบบทลงโทษให้อีกฝ่ายแล้ว นอกจากจะไม่สำนึกผิด วันนี้ยังกล้าลอบโจมตีเขาอีก สมควรตายแล้ว!
ดาบเสียเหรินต้องการเลือดเพื่อบูชายัญ กัวจงวิ่งเข้ามาหาคมมีดกลายเป็นเครื่องเซ่นไหว้โดยสมบูรณ์
การเดินทางจากสำนักศึกษาจักรวรรดิไปยังเมืองซางต้องใช้เวลาสามวัน หลิวอู๋เสียรอไม่ไหว เขาจึงใช้กระเรียนเริงระบำเก้าชั้นฟ้า ร่างกายล่องลอยไปในอากาศ
ปราณแท้ไท่หวงแปรเปลี่ยนเป็นปีกนกกระเรียน เพียงแค่ขยับปีกเบา ๆ หลิวอู๋เสียก็เหินทะยานไปได้ไกลหลายสิบหมี่
เพลงเท้าเจ็ดดาราไม่อาจทำเช่นนี้ได้ การทำให้ปราณแท้เป็นรูปรูปร่าง มีเพียงระดับพลังชำระไขกระดูกเท่านั้นที่ทำได้ หลิวอู๋เสียมีปราณแท้เทียบเท่ากับระดับพลังชำระไขกระดูกขั้นสูงแล้ว
ระหว่างทางต้องผจญกับความยากลำบาก กินนอนไม่เป็นเวลา หากไม่พบเจอกับวิกฤติใด ๆ อีกไม่ถึงครึ่งวันก็จะเข้าสู่เขตของเมืองซาง
