แสงดาบวูบวาบ ดาบเสียเหรินฟันลงมาอย่างรวดเร็ว ไม่อาจสัมผัสถึงพลังดาบที่ผันผวน ใช้ความพยายามเพียงน้อยนิด ปลายดาบก็ฟันลงบนเสาเขาวัวแล้ว
“เคร้ง!”
เสาเขาวัวซึ่งสูงเท่ากับคนถูกตัดเป็นชิ้น ๆ นี่คือวัสดุที่สร้างขึ้นจากเหล็กกล้าชั้นเลิศหายาก อาวุธลึกล้ำทั่วไปไม่อาจทำอันตรายมันได้แม้แต่น้อย
หลิวอู๋เสียเดาะลิ้น ดูเหมือนจะประเมินดาบเสียเหรินต่ำเกินไป อาวุธลึกล้ำทั่วไปไม่อาจเทียบได้เลย
“เยี่ยมมาก ตอนนี้ดาบเสียเหรินสามารถต้านทานอาวุธชะตาได้แล้ว”
หลิวอู๋เสียใช้เวลาที่เหลือปรับแต่งฝักดาบ หลังจากเสร็จสิ้นก็เป็นยามเช้าของวันรุ่งขึ้นแล้ว เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบเก้าวันก่อนถึงกำหนดหนึ่งเดือน
เขาเปิดประตูหิน แล้วเดินออกมาจากห้องหลอมอาวุธ
ทันทีที่ก้าวออกจากประตู กำปั้นขนาดเท่าหม้อดินก็พุ่งเข้ามาราวสายฟ้าฟาด ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตั้งตัว
“ไสหัวไป!”
เสียงคำรามดังกึกก้อง หลิวอู๋เสียตอบสนองฉับพลัน เขายกกำปั้นขึ้นและซัดมันออกไปอย่างแรง
“ปัง!”
คลื่นพลังแข็งแกร่งพัดผ่านต้นไม้ทั้งสองข้าง ต้นไม้น้อยใหญ่ฉีกขาด ไม่อาจต้านทานคลื่นพลังกระแทก
