่ค่อยๆ ดังขึ้น“เกรงว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายของพวกเราที่จะได้เห็นเขาเสียแล้วผ่านไปอีกไม่กี่วัน สำนักกระบี่หลิงเทียนจะไม่มีคนชื่อเซียวฮั่นอีกแล้ว”ศิษย์สายนอกจำนวนไม่น้อยมองร่างของเซียวฮั่น หลังจากนั้นก็เอ่ยอย่างปลงอนิจจังบัดนี้เซียวฮั่นคล้ายกับผู้มั่งคั่งผันแปรเป็นยาจกก็มิปาน ความตกต˹าอันใหญ่หลวงเช่นนี้ ทำให้ศิษย์ของสำนักกระบี่หลิงเทียนจำนวนมากมิอาจรับได้ แต่ทว่าความจริงก็ยังเป็นความจริงre* https://www.novelgu.comการทดสอบศิษย์สายนอกครั้งนี้ เซียวฮั่นกลายเป็นคนพิการซึ่งถูกปิดประตูความสำเร็จไปแล้ว และชะตากรรมที่ล้มเหลวในการทดสอบเขาย่อมไม่พ้นถูกไล่ออกจากสำนักกระบี่หลิงเทียน ต่อจากนี้ไป สำนักกระบี่หลิงเทียนจะไม่มีนามของ เซียวฮั่น อีกต่อไประหว่างเดินมาที่ลานด้านนอก เขารับรู้ได้ถึงสายตาที่ประเดประดังเข้ามาทั่วทั้งสี่ทิศ จิตใจของเซียวเฟิงไม่ถูกคลื่นใดรบกวนเลยแม้แต่น้อยราวกับทุกสิ่งมวลของโลกภายนอกนั้นล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเขาก็มิปานและเมื่อเขาย่างก้าวออกจากลานด้านนอก สถานที่แรกที่เขาไปก็คือยอดเขาเทพกระบี่เมื่อมาถึงเชิงเขาเทพกระบี่ มองยอดเขาเทพกระบี่สูงนับหมื่นจั้งเบื้องหน้า เซียวเฟิงคลี่ยิ้มบางเบา จากนั้นเขาก็เดินไปนั่งทำสมาธิด้านข้างยอดเขาเทพกระบี่หลายร้อยหลายพันปีมานี้ ยอดเขาเทพกระบี่ตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน ณ ที่แห่งนี้ อดกลั้นต่อความยากลำบากอย่างเดียวดาย บางทีอาจเป็นครั้งแรกที่มีคนอยู่เป็
