นเคียงข้างมันเมื่อเซียวเฟิงนั่งลง แล้วหลับตาลงอย่างช้าๆ คล้ายกับว่าคนจะผล็อยหลับไปก็มิปาน ในระหว่างนั้นศิษย์ในสำนักกระบี่หลิงเทียนจำนวนไม่น้อยที่เดินผ่านยอดเขาเทพกระบี่ เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าจึงปรากฎเป็นแววตาครุ่นคิดสายหนึ่งre* https://www.novelgu.com“ครืนๆ !”หลังจากเซียวเฟิงนั่งอยูู่หนึ่งวัน เมฆบนนภาปกคลุมอย่างหนาแน่นฟ้าร้องคำราม เม็ดฝนร่วงหล่นจากฟากฟ้าราวกับเทลงมาก็มิปาน ทว่าเซียวเฟิงกลับไม่ขยับเขยื้อน คนปล่อยให้น˺าฝนกระทบร่าง เหล่าศิษย์สำนักกระบี่หลิงเทียนที่เห็นภาพนี้ล้วนเข้าใจว่าเซียวเฟิงเสียสติไปแล้ว“หยดฝนสามารถทะลวงศิลา หยดพิรุณทั่วนภานี้มิใช่ฝนกระบี่ไร้สิ้นสุดอย่างนั้นหรือ!” เซียวเฟิงค่อยๆ เปิดเปลือกตาเหลือบมองหยาดฝนนับล้านที่ตกจากฟากฟ้า ในสายตาผู้อื่นอาจเป็นเพียงหยาดฝน แต่ในสายตาของเซียวเฟิงมันคือพิรุณกระบี่นับล้านร่างของเขายังคงนิ่งสงัดอยู่ข้างๆ ยอดเขาเทพกระบี่ เซียวเฟิงกางฝ่ามือ ฉับพลันฝนหยดหนึ่งได้ตกลงบนอุ้งมือเขา จากนั้นคนสะบัดฝ่ามือออก พริบตาน˺าฝนหยดนั้นก็ระเบิดพวยพุ่งออกมาน˺าฝนที่ระเบิดออกมากลายเป็นฝนกระบี่เล่มโปร่งแสง พิรุณกระบี่ถูกสะบั้น เดิมทีจากมีกระบี่เพียงเล่มเดียว แต่เมื่อฝนกระบี่สะบั้นไปทุกทิศทาง ทันใดนั้นก็ราวกับมีฝนกระบี่อีกพันหมื่นเล่มปรากฏท้องบนนภา“เคร้งเคร้งเคร้ง!”ฝนกระบี่บนท้องฟ้าหล่นกระแทกศิลาใหญ่ร้อยจั้ง เสียงอื้ออึงดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ชั่วประเดี๋ยวศิ
