ทุกสายตาจับจ้องไปที่ร่างของหลิวอู๋เสียที่ลอยขึ้นจากพื้นราวกับสายลมอันแสนบริสุทธิ์ ก่อนที่เขาจะหายวับไปในชั่วพริบตา
เสียงหึ่งดังทั่วบริเวณ ความว่างเปล่าแตกกระจายเป็นเสี่ยง ไม่อาจทนต่อแรงกดดันจากพลังหมัดของทั้งสองคนได้ เสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นทั่วสี่ทิศ
เหล่าศิษย์ที่กำลังชมการต่อสู้พากันเอามืออุดหูเอาไว้ เพราะไม่อาจทนต่อเสียงดังสนั่นได้
ในเสี้ยววินาที หมัดขนาดเท่าหม้อดินปะทะเข้ากันอย่างจัง เสียงปะทะสร้างคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป
“ตูม!”
เสียงดังราวกับแผ่นดินถล่ม เศษหินสีเขียวบนพื้นลอยขึ้น วังวนขนาดมหึมาผุดขึ้นบริเวณกึ่งกลางระหว่างทั้งสองคน
เศษหินที่ลอยขึ้นกลางอากาศถูกดูดเข้าไปในวังวน ก่อนที่จะถูกบดขยี้เป็นผุยผง แล้วสลายหายไปในอากาศ
มองเห็นเพียงพลังน่ากลัวตรงใจกลางวังวน ไม่อาจมองเห็นร่างของทั้งสองคนได้อีกต่อไป
ระลอกคลื่นพลังที่น่าหวาดหวั่นแผ่กระจายออกไปทุกทิศทุกทาง ถึงจะยืนอยู่ห่างออกไปร้อยหมี่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ศิษย์หลายคนถูกพัดปลิว ร่างกระแทกพื้น ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด
