พลังหมัดของไป๋จ้านแฝงไว้ด้วยพลังไฟแข็งแกร่ง ศิษย์ที่ยืนใกล้เกินไปไม่สามารถลืมตาขึ้นมองสถานการณ์บนเวทีได้
“เปรี้ยง!”
ราวกับฟ้าถล่มดินทลาย หอคอยทองคำห้าชั้นสร้างขึ้นเป็นพิเศษ แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับพลังชำระไขกระดูกก็ไม่สามารถทำลายได้ อย่างมากก็แค่ทำลายสิ่งก่อสร้างภายในได้เท่านั้น
ขณะที่หมัดปะทะเข้าหากัน แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวกวาดล้างไปทั่วทุกทิศทาง ราวกับคลื่นทะเลซัดกระหน่ำ
ศิษย์ที่เพิ่งเดินขึ้นมาทานไม่ไหว พวกเขาถูกซัดปลิวไปคนแล้วคนเล่า ร่วงหล่นลงสู่ชั้นสอง
ทั้งสองคนถอยหลังพร้อมกัน หลิวอู๋เสียถอยหลังไปสิบกว่าก้าว จนกระทั่งหยุดอยู่ที่หน้าห้องฝึกฝนหมายเลขสิบ
ไป๋จ้านถอยกลับไปที่โต๊ะ แรงปะทะอันรุนแรงทำให้โต๊ะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ผู้อาวุโสที่รับผิดชอบรีบคลานออกมาจากใต้โต๊ะ ใบหน้าเปื้อนฝุ่นไปหมด
ใบหน้าของไป๋จ้านมืดมนน่ากลัว เมื่อครู่จะไม่ได้ออกแรงเต็มที่ แต่ก็มากพอที่จะฆ่าระดับพลังกำเนิดฟ้าได้อย่างง่ายดาย
หลิวอู๋เสียรู้สึกราวกับแขนขวาชาหนึบ พลังแข็งแกร่งไหลผ่านเส้นชีพจร เขาประเมินความแข็งแกร่งของไป๋จ้านต่ำเกินไป
ชายผู้นี้ช่างเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามอย่างแท้จริง ไม่ได้ดูง่ายอย่างที่เห็นภายนอก