ยิ่งต่อสู้ เซวียรุ่ยก็ยิ่งตื่นตระหนก ดวงตาฉายแววเคร่งขรึม กวัดแกว่งกระบี่สามครั้งติดต่อกัน แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าใกล้หลิวอู๋เสียได้แม้แต่คืบเดียว เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
วิชากระบี่อสรพิษวิญญาณแปรเปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้มุมโจมตียิ่งแหลมคม เกิดเป็นปราณกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่หลิวอู๋เสียดุจสายฝน
“หากเจ้ามีฝีมือเพียงเท่านี้ ก็จงตายซะเถอะ!”
หลิวอู๋เสียแค่นเสียงเบาพลางยกดาบสั้นขึ้น วิชาดาบเลือดรุ้งที่รุนแรงที่สุด กระบวนท่าทั้งหมดหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ก่อเกิดเป็นการโจมตีที่รุนแรงที่สุด
เจตจำนงดาบอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ปกคลุมทั่วท้องฟ้า เซวียรุ่ยรู้สึกราวกับลมหายใจของตัวเองกำลังจะหยุดลง
นี่คือการใช้แรงผลักดันปราบปราม เขาเป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับพลังชำระวิญญาณขั้นห้า กลับถูกผู้มีระดับพลังกำเนิดฟ้าปราบปราม นี่ช่างน่าอับอายยิ่งนัก
“โฮก!”
เสียงคำรามกึกก้องดังลั่น เซวียรุ่ยหลุดออกจากแรงผลักดันของหลิวอู๋เสีย ร่างพุ่งทะยาน กระบี่อสรพิษวิญญาณเปล่งประกายและตรงไปยังหัวใจของหลิวอู๋เสีย
การต่อสู้ที่เอาชีวิตเข้าแลก เซวียรุ่ยทุ่มสุดตัว
วันนี้ไม่ฆ่าหลิวอู๋เสีย วันหน้าคนที่ตายต้องเป็นเขาแน่
“ช้าเกินไป!”
