หญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามหวังเหยียนหลงก็คือสวีหลิงเสวี่ย
หวังเหยียนหลงไม่ตอบคำถามของสวีหลิงเสวี่ย สายตาเผยความกังวลออกมาเล็กน้อย
ดวงตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่หลิวอู๋เสียเพียงคนเดียว รอคำตอบจากเขา
เผชิญหน้ากับการท้าทายจากชั้นเรียนระดับอัจฉริยะ เขาจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?
การปฏิเสธเท่ากับขี้ขลาด ต่อไปนี้จะไม่มีวันได้ผงาดขึ้นมาอีก เขาจะกลายเป็นเป้าหมายเยาะเย้ยถากถางจากทุกคน
“ศิษย์น้องหลิว เจ้าห้ามตอบตกลง ชายที่ท้าทายเจ้าชื่อเถาเหวินปิง คนผู้นี้ฝึกวิชาตัวเบาที่ร้ายกาจมาก ปีนี้ฝึกฝนบนเสาเดียวดายทุกวัน คุ้นเคยกับจุดลงน้ำหนักของเสาเดียวดายทุกจุด เจ้าขึ้นไปต้องเสียเปรียบแน่ ๆ”
หลี่เซิงเซิงรีบเดินออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หวังว่าหลิวอู๋เสียจะไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน
คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย นี่เป็นการประลองที่ไม่ยุติธรรม
หลิวอู๋เสียเข้าร่วมสำนักศึกษาจักรวรรดิได้เพียงยี่สิบวัน ยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่ต่าง ๆ ในสำนักศึกษา การที่เขาปฏิเสธก็สมเหตุสมผล
“ข้ายอมรับคำท้าของเจ้า!”
น้ำเสียงของหลิวอู๋เสียดังก้องไปทั่วทุกซอกทุกมุมของลานฝึกยุทธ์ ยอมรับคำท้าจากเถาเหวินปิง
