ผู้เข้าสอบอีกสิบเอ็ดคนมองหลิวอู๋เสียด้วยสีหน้าประหลาดใจ
เจียงเยว่มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว ผู้ใดบ้างไม่รู้จัก? กล้าทำร้ายศิษย์ของเขา ช่างไม่กลัวตายหรืออย่างไร?
“อาจารย์ เจ้าคนนี้แหละที่ทำร้ายข้า!”
หลิวอู๋เสียเพิ่งก้าวออกมา หลันรั่วอวี่กระโดดไปข้างหน้าพลางชี้นิ้วไปที่ใบหน้าของหลิวอู๋เสีย อยากจะพุ่งเข้าไปข่วนให้เข็ด
ใบหน้าที่น่าเกลียดปรากฏต่อหน้าหลิวอู๋เสียอย่างชัดเจน
“เจ้ายั่วยุข้าอีกคำ เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!”
จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน ราวกับสัตว์ร้ายที่เกรี้ยวกราด ก่อตัวเป็นพลังกระแทกที่รุนแรง
หลันรั่วอวี่ไม่ทันระวังตัวถูกจิตสังหารพัดปลิวไป พลังที่น่าอึดอัดทำให้นางกลัวจนอุจจาระและปัสสาวะราด กลิ่นเหม็นโชยออกมาจากร่างของนาง
แค่จิตสังหารเท่านั้น!
ผู้คนถึงขั้นหวาดกลัวจนเสียขวัญ เมื่อครู่นี้ เจียงเยว่ราวกับถูกมีดเทพศักดิ์สิทธิ์เล่มหนึ่งจี้คอ ร่างกายไม่อาจขยับเขยื้อนได้
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเกินกว่าที่ผู้คนจะไตร่ตรองได้ทัน
จิตสังหารมาเร็วไปเร็ว ความสงบก็กลับมาอย่างรวดเร็ว
